یادداشت

عماد افروغ، جامعه‌شناس: پلیس باید در قبال مرگ مهسا امینی عذرخواهی می‌کرد

یک جامعه‌شناس گفت: ما جامعه‌شناسان گفتیم پلیس باید در حد علت اعدادی از مردم عذرخواهی می‌کرد ولی عذرخواهی نکرد، کسی عزل و توبیخ نشد. حتی مطرح شد که هیچگونه قصور و تقصیری متوجه پلیس نیست که بسیار حرف اشتباهی بود.

پلیس باید در قبال مرگ مهسا امینی عذرخواهی می‌کرد

روزنامه همشهری در مصاحبه با عماد افروغ به نبود فرهنگ عذرخواهی در سیاست ایران پرداخته و با اشاره به مرگ خانم مهسا امینی به نقل از این جامعه‌شناس نوشته اینکه گفته شد هیچگونه قصور و تقصیری متوجه پلیس نیست که بسیار حرف اشتباهی بود.

به گزارش همشهری، عماد افروغ، جامعه‌شناس با اشاره به فوت مهسا امینی گفت: «ما در این موضوع بحث علمی کردیم و گفتیم در این اتفاق بر شخصی شوک روحی روانی وارد شده که معنی علت تامه مرگ را نمی‌دهد بلکه معنی علت اعدادی می‌دهد. ما جامعه‌شناسان گفتیم پلیس باید در حد علت اعدادی از مردم عذرخواهی می‌کرد ولی عذرخواهی نکرد، کسی عزل و توبیخ نشد. حتی مطرح شد که هیچگونه قصور و تقصیری متوجه پلیس نیست که بسیار حرف اشتباهی بود. در گزارش شورای پزشکی هم اصلاً به وجوه روانشناسی و روانشناسی اجتماعی موضوع توجهی نشد و فقط به سابقه عمل جراحی ایشان تأکید کردند. در حالی که این شخص با وجود همین سابقه پزشکی ۲۲ سال از خدا عمر گرفته و دست شما امانت بوده، شما باید امانت را صحیح و سالم به صاحبش برمی‌گرداندید و وقتی این اتفاق نیفتاده، باید به دلیل کوتاهی خود عذرخواهی می‌کردید.»

 

آیت الله مکارم شیرازی: مسائل اقتصادی به معما تبدیل شده / از مسئولان در برابر نرخ دلار هیچ عکس العملی نمی‌بینیم؛ به سادگی از کنار قضایا عبور می‌کنند

آبتاب؛ آیت الله مکارم شیرازی گفت: “در مسائل اقتصادی گرفتار اموری هستیم که تبدیل به معما شده است. وقتی می شنویم که مثلا دلار فلان مقدار شده، هیچ عکس العملی از مسئولین نمی بینیم و حتی ابراز هم نمی کنند که ما وضعیت را درست می کنیم و نمی گذاریم به این صورت باقی بماند و به سادگی از کنار قضایا عبور می کنند.”
     پایگاه خبری آبتاب (WWW.ABTAAB.IR):

آیت‌ الله مکارم شیرازی در سالروز شهادت حضرت فاطمه زهرا (س) در مجلس سوگواری که با حضور اقشار مختلف مردم، علما و روحانیون در مدرسه امام امیرالمؤمنین(ع) برگزار شد، به تبیین فضائل و مناقب حضرت صدیقه طاهره(س) پرداخت.

وی با بیان این که حضرت زهرا(س) فضائل بسیاری دارند، یادآور شد: “ما در کتاب «فاطمه برترین بانوی جهان» چهل حدیث دربارۀ فضائل فاطمۀ زهرا(س) بر اساس منابع معتبر عامه آورده‌ایم.”

آیت الله مکارم شیرازی با اشاره به روایت «فاطمه بضعه منی»، تعبیر «بضعه» را به معنای پارۀ جسم و روح پیامبر گرامی اسلام(ص) دانست و افزود: “اینکه برخی آن را تنها به معنای پارۀ بدن معنا کرده اند، مناسب نیست زیرا هر فرزندی پارۀ بدن پدر خود است.”

آیت الله العظمی مکارم شیرازی با برشمردن بعضی استثنائات فاطمۀ زهرا (س) نسبت به دیگران، این استثنائات را وجه تمایز آن بانوی بزرگوار از دیگران و ایشان تنها مصداق تعبیر «بضعه منی» دانست.

وی اختلاف در تاریخ شهادت آن بانو را نیز از وجوه تمایز برشمرده که سبب می شود تا فضائل و مناقب آن حضرت بیشتر مورد توجه قرار گیرد.

آیت الله مکارم شیرازی با اشاره به برپایی گسترده مجالس عزاداری حضرت فاطمۀ زهرا(س) فرمودند: “تشکیل جلسات تنها برای بیان فضائل آن حضرت نباشد، بلکه باید افزون بر ذکر فضائل و مناقب، به گونه ای باشد که همگی از سیره و روش زندگی آن حضرت، درس و عبرت گرفته و پرتوی از آن فضائل نیز در زندگی ما باشد.”

آیت الله العظمی مکارم شیرازی در ادامه به ازدواج ساده و ساده‌زیستی آن حضرت اشاره کرد و گفت: “امروز مشاهده می کنیم برخی مدعیان اسلام که مراسم ازدواج و زندگی آنها به شدت تشریفاتی و مجلل است، آن را تابلو کرده و در معرض دید همگان قرار می دهد.”

آیت الله العظمی مکارم شیرازی افزود: “امروز جامعۀ ما دچار گرفتاریها و مشکلات فراوانی از جمله مشکل اقتصادی و فرهنگی است. در مسائل اقتصادی گرفتار اموری هستیم که تبدیل به معما شده است. وقتی می شنویم که مثلا دلار فلان مقدار شده، هیچ عکس العملی از مسئولین نمی بینیم و حتی ابراز هم نمی کنند که ما وضعیت را درست می کنیم و نمی گذاریم به این صورت باقی بماند و به سادگی از کنار قضایا عبور می کنند.”

وی تأکید کرد: “ما همانطور که معتقد به تقویت نظام و مسئولین نظام هستیم، معتقدیم باید به مشکلات مردم هم توجه جدی داشته باشیم.”

وی مردم را علاقه مند و وفادار به نظام و کشور دانست و افزود: “مردم در مقابل مشکلات تحمل و حوصله دارند، اما باید به وفا و حوصله مردم توجه شود. مسئولین این مسائل و مشکلات را جدی بشمارند و به گرفتاری های مردم رسیدگی کنند.”

واکنش سخنگوی وزارت خارجه به بیانیه مشترک چین و شورای همکاری خلیج فارس: ادعاها در خصوص جزایر سه گانه را از سوی هر طرفی مطرح شود، محکوم می‌کنیم

آبتاب؛ ناصر کنعانی سخنگوی وزارت امور خارجه گفت: “یک بار دیگر تأکید می‌کنیم جزایر سه گانه جزو لاینفک و ابدی ایران هستند و درباره ادعاها در خصوص این جزایر این ادعاها را دخالت در امور داخلی و قلمرو سرزمینی جمهوری اسلامی ایران می‌دانیم و چنین ادعایی از سوی هر طرفی مطرح شود محکوم می‌کنیم.”
      پایگاه خبری آبتاب (WWW.ABTAAB.IR):

ناصر کنعانی سخنگوی وزارت امور خارجه جمهوری اسلامی ایران در نشست هفتگی با خبرنگاران در پاسخ به سؤالی درباره رابطه راهبردی ایران با چین درباره بیانیه مشترک چین و عربستان سعودی عنوان کرد: “در این موضوع ما به عنوان دستگاه دیپلماسی مواضع و دیدگاه‌های رسمی خود را در این زمینه به تفصیل بیان کرده و به اطلاع ملت ایران و افکار عمومی رساندیم.”

وی اظهار داشت: “یک بار دیگر بر اصول اساسی ما در ارتباط با موضوعی که اشاره کردید در خصوص مسائل مورد اشاره در بیانیه مشترکی که در این سفر طرح شد بیان کنم. هرگونه اتهامات بی اساس مندرج در بیانیه پایانی اجلاس چهل و سوم سران شورای همکاری خلیج فارس با حضور مقام چینی را محکوم می‌کنیم. در خصوص موضوعات مرتبط با برنامه هسته‌ای کشورمان، یک بار دیگر مطالب مندرج در بیانیه را مردود اعلام می‌کنیم. اینکه عده‌ای در منطقه با نادیده گرفتن پایبندی ایران به برجام و قوانین بین‌المللی نسبت به اقدامات مشروع ایران نکاتی را در بیانیه اعلام کردند بار دیگر مردود اعلام می‌کنیم. ایران به امنیت درون زای منطقه‌ای مبتنی بر رعایت هنجارهای بین‌المللی و عدم مداخله خارجی در امور منطقه یک بار دیگر تأکید می‌کند و یک بار دیگر تأکید می‌کنیم جزایر سه گانه جزو لاینفک و ابدی ایران هستند و درباره ادعاها در خصوص این جزایر این ادعاها را دخالت در امور داخلی و قلمرو سرزمینی جمهوری اسلامی ایران می‌دانیم و چنین ادعایی از سوی هر طرفی مطرح شود محکوم می‌کنیم.”

سخنگوی دستگاه دیپلماسی درباره موضع نرم ایران در برابر اقدامات غیرسازنده چین اظهار داشت: “رابطه با چین در سایه وجود اراده سیاسی رهبران دو کشور مبتنی بر مصالح و منافع مشترک در حال گسترش است. در همین چارچوب امروز میزبان هیأت عالیرتبه چینی در تهران خواهیم بود که با هدف گسترش و توسعه مناسبات دو کشور به ایران سفر می‌کنند.”

ناصر کنعانی افزود: “ما در ارتباط با چین نگاهمان در مسیر توسعه مناسبات است و این هدف هم هدف مشترک دو کشور است. آن چیزی که اشاره کردید ما در ارتباط با موضوعات مرتبط با منافع اساسی ایران و موضوعات مرتبط با تمامیت ارضی ایران با هیچ طرفی مصالحه و مسامحه نخواهیم کرد و واکنش جدی نشان خواهیم داد.”

او ادامه داد: “هم موضع رسمی خود را بیان کردیم و هم وزارت امور خارجه بلافاصله وارد عمل شد و سفیر چین را خواستیم و اعتراض خود را منتقل کردیم و در این ارتباط دیدگاه‌های خود را بیان و یادداشت اعتراضی دادیم و ایران با جدیت عمل کرد و با جدیت دیدگاه‌ها و مواضع خود را بیان کرد.”

کنعانی گفت: “در ارتباط باموضوعات اساسی منافع ایران از جمله تمامیت ارضی ایران با هیچ طرفی مصالحه و مسامحه نخواهیم کرد و از همه ابزارهای خود در این زمینه استفاده خواهیم کرد.”

اعتراض آری؛ اغتشاش خیر

ماجرای درگذشت خانم مهسا امینی دختر ۲۲ ساله در محل پلیس امنیت اخلاقی تهران، علاوه بر به دردآوردن دل تک تک ایرانیان، نگاه‌ها را بر لزوم تغییر در برخی قوانین و نیز نحوه مواجهه با برخی امور عرفی و اجتماعی مانند حجاب و عفاف و مقابله با بدحجابی تغییر داد.

به گزارش آبتاب، در این رابطه به واسطه تشدید مشکلات معیشتی و اجتماعی و انباشت آنها در طول سال‌های اخیر، همزمان با اینکه سطح مطالبه گری مردم بالا رفته، شاهد بروز اعتراضات خیابانی و انتقادات کارشناسی به برخی رویکردها و اقدامات در کشور هستیم. امری که طبق قانون اساسی جزئی از حقوق اساسی مردم بوده و به هیچ بهانه یا توجیهی نیز قابل سلب کردن نیست.

درواقع با توجه به نقش تعیین کننده ارتباطات در زندگی امروز که به واسطه فضای مجازی، عرصه زندگی عمومی آحاد مردم را به یکدیگر پیوند زده و نزدیک کرده است، هم‌آوایی و هم‌صدایی گروه‌هایی از جامعه در عرصه های مختلف، امری عادی در ساحت زندگی مدرن تلقی می‌شود. از همین روست که شاهد هستیم طی روزهای اخیر با مرگ مهسا امینی، علاوه بر ناراحتی احساسی و روانی مردم برای این حادثه دلخراش، اعتراضاتی شکل گرفت تا از این طریق صدای گروه‌هایی از جامعه به گوش مسئولان رسیده و آنها را بر لزوم تغییر در برخی از دیدگاه‌ها ترغیب کند. اساساً ماهیت اعتراضات مدنی و اجتماعی این است که از این طریق، صدای خواسته‌های عمومی به گوش نظام تدبیر هر کشوری می‌رسد تا سد شکن فاصله میان دستگاه بورکراسی و مسئولان سیاست‌گذار باشد.

اگر از این ناحیه به اعتراضات و مطالبات اجتماعی نگاه شود، خود امری میمون، برجسته و در واقع فرصتی بی‌نظیر برای حکمرانان در جهت شنیدن صدای مردم و نیز اتخاذ خط مشی مناسب و متناسب خواهد بود.

در همین راستا و در ماجرای اخیر به خوبی چنین نکته‌ای نمایان شد. چرا که علاوه بر مردم، برخی مسئولان و نمایندگان مجلس نیز از رویه برخورد با موضوع بدحجابی در کشور گله‌ کرده و خواستار چیدن سازوکاری مناسب و نتیجه بخش برای چنین مساله‌ای شدند. از سوی دیگر از روسای سه گانه قوا گرفته تا سایر مسئولان، همگام با صدای مردم، خواستار شفافیت و روشن شدن موضوع و علت درگذشت مهسا امینی شدند. جایی که رئیس‌جمهوری در تماس تلفنی با خانواده امینی، ضمن ابراز تاسف، اعلام کرد مهسا امینی مانند دختر خودش بوده و ماجرا را تا تعیین تکلیف نهایی به صورت شفاف پیگیری خواهد کرد.

این امر همان کارکرد و فرصت بی‌بدیل مطالبه گری اجتماعی را در نزدیکی و پیوند میان مردم و دولتمردان نشان می دهد. جایی که در یک فرآیند دو سر برد، هم مردم صدای خود را به گوش مسئولان می رسانند و هم مسئولان خط و ربط و خواسته عمومی را درک کرده و متوجه مسیرها و اقدامات پرهزینه می‌شوند.

با این حال از فارغ از برخی بدسلیقگی‌ها که بدون درک درست و به صورت سلبی، هر گونه صدای اعتراض و مخالفتی را بر نمی‌تابد، لازم به تاکید است که آفت و در واقع بزرگترین دشمن حرکت مدنی مطالبه گری، اغتشاش، تخریب و خارج ساختن آن از ماهیت اجتماعی است. موضوعی که متاسفانه به واسطه شرایط کشور و نیز ماهیت حرکت‌های اعتراضی، مورد سوء استفاده برخی جریان‌های داخلی و خارجی قرار گرفته و از این مسیر سعی در انحراف اصل ماجرا و خواسته معترضان می‌کند.

اساساً ماهیت اعتراض و کنش مدنی با هرگونه خشونت و تخریب در تعارض است. چرا که موضوع اعتراض و مطالبه در دو ساحت اجتماعی و حقوقی زیست می کند، ولی تخریب و اغتشاش در مسیر مقابل یعنی تهدید زندگی و امنیت اجتماعی و روانی قرار دارد. دقیقاً از همین منظر است که باید میان دیدگاه اعتراض و اغتشاش تفاوت ماهوی قائل شد؛ جریان‌هایی که سعی دارند به عنوان مثال یک حرکت و مطالبه صنفی را به یک مناقشه سیاسی تبدیل کرده و در مورد اخیر ابراز تاسف برای مرگ یک دختر جوان و مطالبه در خصوص تجدید نظر از برخوردهای سلبی را به صحنه درگیری و رویارویی تمام عیار در سایر حوزه تبدیل کنند، منشاء و آبشخوری کاملاً متفاوت با خواسته مردم با اهدافی کاملاً مغایر با افکاری عمومی را دنبال می‌کنند. به همین دلیل است که لزوم توجه به مطالبه عمومی با تخریب و خشونت ورزی اهمیت می‌یابد. جایی که با صدای رسا می‌توان گفت، اعتراض آری؛ اغتشاش خیر.

    منبع: ابتکار

تسنیم: تجمع اعتراضی در دانشگاه شریف

تسنیم نوشت: عصر امروز تجمع اعتراضی به دعوت “انجمن اسلامی و شورای صنفی” دانشگاه صنعتی شریف در سالن استاد جباری این دانشگاه برگزار شد.

این دانشجویان پس از قرائت بیانیه‌ای خواستار آزادی تمام دانشجویان دانشگاه شریف، رفع ممنوع الورودی و فراهم ساختن محیطی امن برای اعتراض دانشجویان شدند. پس از این چند تن از اساتید دانشگاه شریف نظیر آقایان آزادگان، اردلان، فردوسی‌پور، اجتهادی و شریفی‌زارچی با حضور در جمع دانشجویان نکاتی را مطرح کردند.

آزادگان در بخشی از سخنان خود گفت: “من از شعارهای شما چیزهایی یاد گرفتم و خوشحالم که دغدغه‌ دوستان خود را دارید. برای خواسته‌های خود باید تلاش کنید نگرانی شما برای ممنوع‌الورودی هم‌دانشگاهی‌هایتان، به معنی نزدیک بودن قلب‌هایتان به هم است و ما از یک دانشگاه خاموش به این نقطه رسیدیم و همه به دنبال تقویت جامعه مدنی هستیم. مسیری که برای آزادی اندیشه، برای حضور نخبگان در حاکمیت و سایر اصلاحات انتخاب‌می‌کنیم، باید اخلاقی باشد.”

اردلان دیگر استاد این دانشگاه در این تجمع اعتراضی افزود: “شبکه‌ وسیعی از جاسوسان آمریکا و انگلیس در ایران کار می‌کنند، مواظب باشید خواسته آزادی شما با برنامه براندازی اسرائیل و آمریکا همراه نشود.”

اجتهادی نیز در این تجمع گفت: “همه ما یک خواسته مشترک داریم؛ آزادی. ولی نکته‌ای که هست این است که احتمالاً اختلاف سلیقه‌هایی روی نحوه رسیدن به این خواسته وجود دارد. در اوایل انقلاب کشتی‌گیری با حریف اسرائیلی مبارزه نکرد و اسرائیل پاتک آن را یاد گرفت. وقتی با یک فن قرار است به زمین بروم، حریف پاتک آن را یاد می‌گیرد. کلاس نرفتن هم یک فن است.این فن اگر زیاد استفاده شود، تکراری می‌شود و اثرش را از دست می‌دهد.”

شریفی زارچی دیگر استاد حاضر در دانشگاه نیز طی سخنانی گفت: “فرقی نمیکند که فردی در خیابان کشته شده یا در شاه‌چراغ؛ هر دو محکوم است. صادقانه میگویم که هیچ موقع نسبت به آینده ایران به اندازه الان این قدر خوش‌بین و امیدوار نبودم.”

عادل فردوسی‌پور دیگر استاد دانشگاه شریف نیز طی سخنانی با تاکید بر آزادی دانشجویانی که به گفته او در بازداشت هستند، گفت که مطالبه دانشجویان این دانشگاه را برای آزادی همه دانشجویان بازداشتی پیگیری می‌کند. این تجمع بعد از سخنرانی چند استاد دانشگاه بدون هیچ تنش یا درگیری خاصی به پایان رسید. امروز همچنین نشست هم اندیشی اساتید دانشگاه شریف و مناطره ای بین عبدالکریمی و شجاعی زند از اساتید دانشگاه به همت بسیج دانشجویی در دانشگاه شریف برگزار شد.

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

طرح حمایت از کسب و کارهای اقتصاد دیجیتال کشور رونمایی شد

به گزارش مرکز روابط عمومی و اطلاع رسانی وزارت ارتباطات، عیسی زارع پور وزیر ارتباطات و فناوری اطلاعات و احسان خاندوزی وزیر امور اقتصاد و دارایی، طرح حمایت از کسب و کارهای اقتصاد دیجیتال کشور که در ششمین جلسه کارگروه ویژه اقتصاد دیجیتال، برای حمایت از کسب و کارهای فضای مجازی تدوین و به تصویب رسیده بود، را رونمایی کردند.

این طرح به منظور حمایت از کسب و کارهای اینترنتی که در سکوهای داخلی اقدام به فعالیت می کنند بعد از برگزاری جلسات فشرده‌ی بررسی و هماهنگی میان نهادهای اجرایی چون وزارت ارتباطات، وزارت اقتصاد، وزارت صنعت، وزارت ارشاد، سازمان برنامه و بودجه، صداوسیما و بانک مرکزی و در نهایت تصویب در کارگروه ویژه اقتصاد دیجیتال، امروز (سه شنبه) رونمایی شد.
در این آیین نامه که در قالب ۱۴ ماده به تصویب رسیده است، حدود ۳۰ نوع امکان و حمایت قانونی جدید برای سکوها و کسب و کارهای اینترنتی پیش بینی شده است که در قالب تکالیفی برای دستگاههای مختلف در قالب این آیین نامه متبلور شده است. در این آیین نامه برای سکوهای کسب و کاری مشمول، تسهیلاتی همچون امکانات متنوع پرداخت، فراهم کردن زیرساختهای سخت افزاری، برخورداری از مزایای استقرار در پارکهای علم و فناوری، تبلیغ در سازمان صدا و سیما و … پیش بینی شده است.

برخورداری از معافیتها و تسهیلات مالیاتی، عدم نیاز به مجوز فعالیت، بسته های تبلیغاتی متنوع در پلتفرمهای مشمول و سازمان صدا و سیما برای بازیابی شبکه مشتریان کسب و کارها، تسهیلات بانکی، امکان استفاده از اکانت افراد در سکوهای داخلی در اعتبارسنجی بانکها و پذیرش آن به عنوان وثیقه بانکی و چندین امکان دیگر، از جمله تسهیلاتی است که برای کسب و کارهای فعال در سکوهای مشمول در نظر گرفته شده است.
از آنجاکه از همان ابتدای شروع به فعالیت دولت سیزدهم رشد حوزه اقتصاد دیجیتال یکی از اولویت ها به شمار می رفت بنابراین در زمستان سال گذشته به دستور رییس جمهوری، کارگروه ویژه اقتصاد دیجیتال مرکب از وزرای ارتباطات و فناوری اطلاعات؛ امور اقتصادی و دارایی؛ صنعت، معدن و تجارت؛ تعاون، کار و رفاه اجتماعی و دفاع و پشتیبانی نیروهای مسلح، معاون علمی و فناوری رئیس‌جمهور و رئیس‌کل بانک مرکزی جمهوری اسلامی ایران تشکیل و شروع به کار کرد که بر اساس اصل ۱۲۷ و ۱۳۸ قانون اساسی، تمام اختیارات هیات وزیران و رییس‌جمهور در موضوع اقتصاد دیجیتال به این کارگروه تفویض شده است و مصوبات آن مانند مصوبات هیئت‌وزیران است و تصمیماتی که در این کارگروه گرفته می‌شود به‌منزله تصمیم رئیس‌جمهوری است.
هدف از تشکیل این کارگروه ویژه راهبری و هماهنگی توسعه اقتصاد دیجیتال و دستیابی به کسب سهم ۱۰ درصدی اقتصاد دیجیتال از کل اقتصاد کشور در افق ۱۴۰۴ به شمار می رود.

لباس اقوام کرج

     نویسنده و عکاس: ثریا ترکاشوند

ایران کوچک واژه ای که برای هر ایرانی که فقط یک بار گذرش به کرج افتاده باشد، معنا پیدا می کند. شهری در دامنه رشته کوه البرز با تنوع فرهنگی که بخاطر همجواریش با پایتخت و متمرکز شدن کارخانجات و همچنین واقع شدن درمسیر دوشاهراه یکی به تهران و دیگری به شمال پذیرای مهاجران زیادی از سراسر ایران شده است. زمانی آن را شهر هفتاد و دو ملت می نامیدند، و به نوعی نماد وحدت اقوام مختلف شناخته می شود. برای درک بیشتر این موضوع کافیست بدانید که ۲۴ استان کشورمان برای رسیدن به پایتخت بایستی از کرج عبور کنند. تمام این موارد از کرج شهری با اقوامی مختلف از تمام استان های ایران را بوجود آورده و گاهاً در یک مجتمع شاهدیم که همسایگان هر کدام از یک استان با ویژگیهای خاص قومی خود ساکنند. با توجه به این موضوع برای ایجاد وحدت در بین ساکنان این شهر برگزاری جشنواره های مختلف می تواند به تقویت این وحدت کمک کندکه به طور نمونه برپایی جشنواره لباس سنتی  اقوام کرج در سال ۱۳۹۸ بود که برای اولین به همت عباس فتاحیان ریاست موزه مردم شناسی کرج و اداره ارشاد اسلامی استان البرز، سازمان میراث فرهنگی، پژوهشکده کرج شناسی، و عکاسخانه ایران قدیم برگزار شد که از ۱۰ طرح از المان های استان های مختلف کشور برای استفاده روزمره رونمایی شد. این جشنواره برای  شناساندن فرهنگ پوشش مردم گوشه وکنار کشور بسیار مفید بوده و همچنین در مسیر تحقق فرهنگ حمایت از تولید کننده داخلی نیز مؤثر واقع شد.

     پایگاه خبری آبتاب (WWW.ABTAAB.IR):

رسانه های داخلی در این چند سال چه کردند، و چه برنامه ای برای آینده دارند؟

دکتر حجت بقایی -پژوهشگر و خبرنگار- در گفتگویی با خبرنگار آبتاب زهرا رجبی پور گفت: این روزها جامعه ایرانی روزهای پرالتهابی را می گذراند، سخت نمی گویم چون ایرانی به سختی عادت دارد ولی التهاب و تحریک اذهان عمومی مزید بر علت شده تا سختی ها بیان شود. مردمی که آنقدر خوددارند که به قول معروف با سیلی صورت خود را سرخ می کنند.
در این سالهای اخیر میهمان ناخوانده ای به نام کرونا موجب شد که مردم خصوصاً، نوجوانان و جوانان به دلیل نبود هیچ امکان تفریحی یا آموزشی تأکید می کنم هیچ تفریحی وارد دنیای فضای مجازی شوند، و در آن دنیای مجازی جای فرهنگ داخلی و رسانه های خیرخواه جوانان به شدت خالی بود. می توانم بگویم که خیلی از همان رسانه ها از درد مردم، گریه مردم، برای خود سود سرشار تولید کردند، از درد می گفتند تا مردم بخندند، از خاطرات زجر مردم سرمایه گذاری می کردند و مخاطبین در این دنیای مجازی آموزش دیدند، بازی کردند، جنگیدند، گریه کردند، ترسیدند و دنیایشان شد همان دنیا، دنیای پر از ترس و دلهره و اضطراب، این یعنی هرچه آن دوست بگوید نکوست، بیش از این توضیح نیازی نیست آمار خود نشانگر همه چیز است. خواه ناخواه گوش به فرمان دوستانشان شدند، خوب طبیعی است چند ماه و یا چند سال با آنها زندگی کرده اند و …
جز معدود رسانه و معدود خبرنگاران خلاق و عاشق مردم رسانه ها آن روزها چه کردند با اذهان عمومی، کجا بودند، اینکه از درد گفتند و تکرار و تکرار، اینکه حرفهای غمبارشان را بارها و بارها تکرار کردند، اینکه کلاً زندگی را تعطیل کردند و همه اش مرگ بود، اینکه ….
 و حالا این مخاطب فضای مجازی بعد از ماهها ترس از دنیای حقیقی، پا می گذارد به کوچه و خیابان و خیلی ساده، چه می بیند؟
شلوغی و هیجانات اجتماعی (درست یا غلط موضوع بحث نیست) حالا این مخاطب گیج بود، گیج تر می شود، و رسانه ها اکنون چه می کنند، چه خواهند کرد، فضای ملتهب را چگونه باید مدیریت کنند، چرا کم کاری می کنند، چرا هنوز متوجه نشده اند که حرفها نباید اینقدر تکرار شود، رسانه ها می دانند نقش فوق العاده ای در سرنوشت جوامع دارند، ولی این که تصمیمشان برای آینده چیست؟ باید دید که چه خواهند کرد.

فیلم دوربین روی لباس یک پلیس هنگام دستگیری مهسا امینی باید بررسی شود

یکی از وکلای خانواده مهسا امینی از تشکیل جلسه پزشکی قانونی درباره این پرونده خبر داد.

به گزارش آبتاب و به نقل از انتخاب؛ صالح نیکبخت  درباره آخرین وضعیت پرونده موکلش به ایسنا گفت: “به دنبال درخواست وکلای خانواده امینی و نیز خواسته اولیای دم، رسیدگی پزشکی قانونی با حضور گروهی از اساتید برجسته و جراحان مغز و اعصاب معروف در کشور که اکنون بازنشسته هستند و در هیچ کار دولتی یا خصوصی اشتغال ندارند، در ابتدا مورد قبول آقای شهریاری سرپرست دادسرای جنایی قرار گرفت و وکلا و خانواده امینی انتظار داشتند زمان تشکیل جلسه در هفته جاری اعلام و به وکلا و خانواده امینی فرصتی داده شود که این پزشکان را معرفی و از دادسرا تقاضا کنند هرگونه اعلام‌ نظر در مورد نحوه و علل فوت اعلام شود.”

وکیل مدافع خانواده مهسا امینی افزود: به همین جهت ما (وکلا) او را همراهی کردیم و در ساعت مقرر در مرکز پزشکی قانونی در خیابان بهشت حضور یافتیم و بعد حدود یک ساعت معطلی زمانی که ما به علت برگشت آقای امینی به شهرشان می خواستیم از پزشکی قانونی خارج شویم ولی مقامات پزشکی قانونی درخواست کردند که ما نرویم و در جلسه‌ای که از ساعت ۱۰ صبح امروز تشکیل شده بود حضور یابیم و در جلسه پس از اظهارات آقای شهریاری به سوالاتی که او از آقای امینی و ما کردند پاسخ دادیم.

وی ادامه داد: ما از نحوه تشکیل جلسه، بدون اعلام قبلی آن به ما در زمانی که ما امکان حضور و درخواست شرکت پزشکان مهم را داشتیم انتقاد کردیم و او توضیحاتی داد و گفت که هنوز شما می توانید مشاوران خود را معرفی کنید. ما گفتیم البته به شرط اینکه قبل از اینکه پزشکانی که بی طرف هستند و هیچ وابستگی به دستگاه دولتی ندارند و عمدتاً اساتید پزشکان حاضر در زمینه جراحی مغز و اعصاب و متخصص هستند، قبل از اعلام نظر حضور یابند و پس از بررسی اسناد و مدارک موجود اعلام نظر کنند. متاسفانه در حین جلسه متوجه شدیم جلسه ۳ الی ۴ ساعت قبل تشکیل شده و برخی از پزشکان نظرات خود را اعلام کرده بودند و حتی در توضیحات بعدی برای ما اعلام کردند که فوت زنده یاد مهسا امینی ناشی از خونریزی مغزی یا ورود ضربه جسم خارجی نبوده و ممکن است علت داخلی داشته باشد.

نیک بخت تصریح کرد: مطابق سوالاتی که ما از پزشکان متعدد هم جراحان مغز و اعصاب و قلب و پزشکان داخلی کرده بودیم و نیز با توجه به عکسی که قبل از فوت مهسا در رسانه ها منتشر شده بود و نشان می داد گوش او خونریزی کرده، اعلام کردیم که با توجه به آن عکس و شواهد موضوع حکایت از این دارد که حادثه ورود ضربه بوده است و به هیچ وجه اظهاراتی که پزشکان گفتند درست نبود.

وکیل مدافع خانواده امینی ادامه داد: ما گفتیم اگر نظریه پزشکی قانونی این است ما آن را نمی پذیریم و خواهان این هستیم که این پرونده همانطور که رییس قوه قضاییه دستور داده بود به صورت ویژه رسیدگی شود و معنای ویژه بودن این است که در چارچوب‌های دست و پاگیر رسیدگی صورت نگیرد و خواهان آن هستیم که در جلسه دیگری در پزشکی قانونی با حضور پزشکان متخصصی که ما معرفی می کنیم این موضوع رسیدگی شود و لازمه این کار با توجه به آثار پیش بینی نشده‌ای که مرگ مهسا در داخل ایران و خارج برای ایران بوجود آورده، نباید مصالح ملی فدای این گونه مصلحت داری ها شود.

وی در پایان گفت: در آخر جلسه با توضیحاتی که آقای شهریاری دادند و هرچند که صریح، مطلبی را نگفتند ولی در کل اعلام کردند که ما سعی می کنیم نظرات پزشکان و متخصصان از طرف شما شنیده شود و ما تقاضا کردیم در اجرای نظر رییس قوه قضاییه، هیاتی حقیقت یاب برای رسیدگی به کل موضوع و سیر حرکت از زمانی که مهسا در پارک طالقانی دستگیر شده و نیز تمام عکس‌ها و فیلم هایی که از لحظه دستگیری ایشان و بردن او به داخل بند و انتقال او از بند به پلیس امنیت مورد بررسی قرار گیرد و آن عکس ها و فیلم‌ها و نیز فیلم دوربین پلیسی که روی لباس های او نصب شده بود و حتی او به دخترخاله مهسا گفته بود که شما نیایید جلو و عکس شما هم می‌افتد و من مجبورم شما هم ببرم و اظهارات او در دادسرا همه در معرض قضاوت عمومی قرار گیرد.

نیک بخت روز چهارشنبه ۶ مهرماه با ایسنا گفته بود که والدین مهسا امینی از عاملان دستگیری مهسا از زمان رسیدن او به پلیس امنیت اخلاقی و سپس جریان تحقیقات و صحبت کردن با او، شکایت کرده‌اند.

رئیس دانشگاه تربیت مدرس: با پدیده مهاجرتِ اعضای هیات علمی مواجه هستیم

رئیس دانشگاه تربیت مدرس می‌گوید: هر هفته تقریبا با یک درخواست اعضای هیات علمی روبه‌رو هستیم برای اینکه از ما مرخصی بدون حقوق بگیرند و برای یک سال از کشور بروند. از هر پنج یا شش نفری که درخواست می‌دهند، ۶۰ تا ۷۰ درصدشان تازه به خارج می‌روند تا ببینند می‌توانند بمانند یا نه. البته ۳۰ تا ۴۰ درصد افرادی که درخواست می‌دهند واقعا برای انجام پروژه‌ از کشور می‌روند و بعد از پایان کار، به ایران برمی‌گردند.

به گزارش آبتاب و به نقل از ایلنا، این روزها اخباری از خروج سرمایه‌های انسانی از کشور می‌شنویم؛ از مهاجرت دانشجویان و نخبگان تا مهاجرت اساتید و اعضای هیات علمی، حتی مدتی قبل بحثی پیرامون کوچ شرکت‌های دانش بنیان به صورت گروهی مطرح شده بود. در این راستا دولت سیزدهم و وزارتخانه‌های آن طرح‌های متعددی برای نگهداشت این سرمایه‌ها در دست اقدام دارند، اما رئیس دانشگاه تربیت مدرس معتقد است بسیاری از این ایده‌ها زمانی به ثمر می‌رسند که کشور مقصدِ این سرمایه‌های انسانی، بدون چون و چرا و بروکراسی‌ها، آن‌ها را به انواع مختلف پذیرش کرده است و در واقع کار از کار می‌گذرد. در چنین شرایطی فرصت طلایی کشور برای جلوگیری از خروج ژن‌های سرآمد از دست می‌رود؛ اتفاقی که جبرانش ناممکن یا بیش از حد دشوار است.

رئیس دانشگاه تربیت مدرس به عنوان دانشگاه سرآمد کشور در حوزه تحصیلات تکمیلی در گفت‌وگویی با ایلنا تحریم‌های علمی را نیز مورد نقد قرار داده است؛ او می‌گوید اختلافات سیاسی نباید موجب تحریم علم و چرخه دانش در دنیا شود؛ در چنین کنشی پیش از آنکه کشور مورد تحریم متضرر شود، جایگاه کشور تحریم کننده به دلیل نقض حقوق انسانی اولیه زیر سوال می‌رود.

انسانیت ایجاب می‌کند برخی موارد از تحریم‌های سیاسی و اقتصادی مستثنی شوند؛ به عنوان مثال مسائل مربوط به سلامت مردم؛ واکسن، دارو، عمل جراحی و… از این دست موارد است. انسانیت به معنای واقعی و حقوق انسانی ایجاب می‌کند که مسئولان سیاسی در دنیا از جمله آمریکا، انگلیس، فرانسه و… همگان حقوق و وظایف انسانی هر انسانی را به رسمیت بشناسند و بدانند مواردی هست که اگر وارد جنگی فیزیکی و سخت و نرم افزاری شوند هم باید رعایت شود، در واقع حداقل‌های انسانیت را باید رعایت کرد.

یکی از موارد همین بحث تحریم مواد مربوط به ایمنی و سلامت یا بحث تجهیزات آتش نشانی و… است. وقتی یک کشوری امکانات دارد و دیگری ندارد، حتی اگر با هم دشمن هم هستند باید به هم کمک کنند. در علم نیز شرایط به همین ترتیب است؛ وقتی علم پیشرفت می‌کند، فضا و بازه آن محدود نیست.

اینطور نیست که مثلا اگر موضوعی در ایران حل و فصل شود در انگلیس لاینحل بماند بلکه همه از آن استفاده می‌کنند، اگر در عربستان موضوعی حل شود، ما نیز سود می‌کنیم، در اینجا مسئله ای برطرف شود، آمریکا سود می‌کند یا اگر در آمریکا کاری انجام شود کشورهای دیگر هم از آن بهره می‌برند و این چرخه ادامه داد.

حل موضوع علمی تنها در یک جای خاص ظهور پیدا نمی‌کند و صحیح نیست که مسائل علمی را به خاطر تفاوت‌های سیاسی یا دشمنی‌ها و جنگ‌های سیاسی با هم مرتبط کنیم. باید این موضوعات را از هم تفکیک کرد.

وقتی کسی در جنگ زندانی می‌شود باز هم حقوقی دارد و باید به حقوقش رسیدگی شود نه اینکه مثل دکتر مسعود سلیمانی او را در آمریکا شکنجه کنند. این کارها از انسانیت به دور است. اول از همه که نباید چنین آدمی را زندانی می‌کردند چراکه او کار علمی می‌کرد. به خاطر مسائل سیاسی که نباید آدمی علمی را زندانی کرد؛ حالا این کار را کردند، چرا او را مورد شکنجه روحی قرار دادند و مدت ها او را نگه داشتند؟!

وقتی تحریم باشد هزینه‌ها اضافه می‌شود و دانشگاه‌ها از این بعد تحت تاثیر هستند و خیلی از تجهیزاتی که لازم بود خریداری کنیم به این دلیل که تحریم وجود داشته، مجبور شدیم با دور زدن تحریم و با ۲۰ یا ۳۰ درصد افزایش قیمت خریداری کنیم و گاهی هم اصلا نتوانسته‌ایم خریداری کنیم.

پس تحریم نباید در موضوعات علمی دخیل باشد، اما سوال این است که تحریم چه تاثیری می‌گذارد؟ تحریم در بحث علمی تاثیرگذار است و در پیشرفت علمی یک کشور موثر است و اگر تحریم نباشد پیشرفت رشد و سرعت بیشتری خواهد داشت. حالا آیا تحریم موجب می‌شود ما رشد نکنیم؟ خیر، اینطور نیست. آیا باعث می‌شود مردم ما دیرتر به رشد در زمینه‌های متفاوت برسند؟ بله. آیا باعث می‌شود مردم ما در مضیقه قرار بگیرند؟ بله. آیا موجب می‌شود سیاست‌های جمهوری اسلامی تغییر کند و متناسب با آن‌ها شود؟ خیر.

پس وقتی سیاسیون می‌گویند تحریم تاثیر ندارد، منظورشان این است که در سیاست‌های خارجی ما تاثیر نخواهد داشت، معنایش این نیست که نان ما اینجا گران نمی‌شود.

قطعا وقتی تحریم باشد هزینه‌ها اضافه می‌شود و دانشگاه‌ها از این بعد تحت تاثیر هستند و خیلی از تجهیزاتی که لازم بود خریداری کنیم به این دلیل که تحریم وجود داشته مجبور شدیم با دور زدن تحریم و با ۲۰ یا ۳۰ درصد افزایش قیمت خریداری کنیم و گاهی هم اصلا نتوانسته‌ایم خریداری کنیم.

البته تحریم برای ما نکات مثبتی هم داشته و بعضا برخی از وسایلی که به ما نداده‌اند را خودمان در کشور ساخته ایم. در کل اما تحریم برای رشد علمی کشور نقطه‌ای منفی است؛ همچنین برای کشور تحریم کننده که او را از انسانیت و به رسمیت شناختن حقوق انسانی جامعه علمی دور می‌کند و از طرفی بر مردم کشورها که می‌خواهند از منافع علم بهره‌مند شوند، زیرا تحریم موجب می‌شود دیرتر بتوانند به این منافع برسند.

سازمان توسعه و سرمایه‌گذاری در مجلس شورای اسلامی در راستای قانون جهش تولید تصویب و ابلاغ شده است. اولین دانشگاهی که بعد از تصویب و ابلاغ آن را در هیات امنای خود تصویب کرد، دانشگاه تربیت مدرس بود. مطالعات تطبیقی محدودی هم انجام شد. قرار است وزارت علوم، تحقیقات و فناوری و وزارت بهداشت، درمان و آموزش پزشکی ساختار این سازمان را تدوین و به دانشگاه‌ها ابلاغ کنند.

به زعم من، نه به زعم وزارتین، ساختار کارشناسی در این وزاتخانه‌ها پر از تجربه و انرژی برای استفاده بهینه از ساختار موجود است، اما تغییر و تحول در ساختارها آن هم به این شکل در ساختار کارشناسی وزارتین خیلی سخت است. واگذاری این کار به وزارت بهداشت و وزارت علوم برای اینکه تعریف ساختار کنند به نظرم نکته مثبتی در مصوبه مجلس نبود گرچه کار دیگری هم نمی‌توانستند کنند و این دو وزارتخانه مسئول بودند، اما نمی‌توانیم انتظار هم داشته باشیم آیین نامه‌ای که از اینجا بیرون می‌آید، تحولی که از سازمان توسعه و سرمایه‌گذاری در دانشگاه‌ها مورد توقع است را برآورده کند.

ما ضرورت‌ها را باید تشخیص بدهیم و بر اساس آن ضرورت‌ها بنویسیم و اگر چیزی کم و کسر دارد در هیات امنا آن را تصویب و تسهیل کنیم. روسای دانشگاه ها، هیات رئیسه و… یک سری اختیارات دارند و اگر قرار است با همین اختیارات کار انجام دهیم اصلا سازمان توسعه برای چه نیاز داریم؟ اگر قرار است با جایی قرار داد ببندیم که همین حالا هم این کار را می‌کنیم پس سازمان توسعه و سرمایه‌گذاری در دانشگاه‌ها را برای چه می‌خواهیم؟

در سرمایه‌گذاری ریسک نهفته است؛ شاید بشود شاید هم نشود. به طور مثال ۱۰ میلیارد پول می‌گذاریم شاید از دست برود شاید هم تبدیل به ۱۰۰ میلیارد شود، اما این در چارچوب دولت و قانون تعریف ندارد و این اجازه را نمی‌دهد و دنبال نوعی از سرمایه‌گذاری است که ۱۰۰ درصد جواب می‌دهد، ولی ما می‌خواهیم در شرکت‌ها و تولیدات دانش بنیان سرمایه‌گذاری کنیم و مدیریت املاک منقول و غیرمنقول دانشگاه‌ها در اختیارشان قرار بگیرد نه اینکه اگر خواستیم قطعه‌ای ۵۰۰ متری از زمین‌مان را بفروشیم بگویند این موضوع باید در هیات دولت تصویب شود.

ما می‌خواهیم این امور را تسهیل کنند و بگویند می‌توانید چنین کارهایی کنید. دانشگاه باید سرمایه‌ای داشتند باشد که آن را جایی بگذارد. دانشگاهی که پول برای خودش هم ندارد چطور می‌خواهد سرمایه‌گذاری کند؟ باید بتوانیم سرمایه‌های منقول و غیرمنقولمان را در سرمایه‌گذاری دخیل کنیم. از این تحجر فکری که گمان می‌کنیم باید همه چیز در قالب پروژه‌ها و قرائن قبلی انجام شود باید بیرون بیاییم. ببینیم رئیس جمهور مملکت چه می‌گوید؟ می‌گوید تحول و کار جهادی نیاز است.

دانشگاه تربیت مدرس می‌خواهد این تحولات را ایجاد کند و اصلا به اساتیدش سه برابر حقوق بدهد! باید اگر روزی چنین تصمیمی گرفت بتواند این کار را عملی کند. نمی‌شود که مثلا میلیاردها تومان سرمایه برای آموزش عالی ایجاد کنیم بعد بگوییم اعضای هیات علمی همان ۱۵ میلیون تومان حقوق را دریافت کنند. این مسائل پایه‌ای است و اگر کسی توانست چنین کاری کند و ادعا داشت، اجازه بدهید طرحش را اجرا کند.

ما این موضوعات را هم به کمیسیون آموزش مجلس گفتیم و هم در جلسه‌ای به دعوت دکتر قالیباف، علیرضا منادی رئیس کمیسیون آموزش مجلس به شدت با این ایده‌ها موافقت کرد و گفت همین که فرهاد دانشجو می‌گوید راه حل مسئله است.

یک بار هم در جلسه‌ای با دکتر اسماعیلی که از دفتر ریاست جمهوری دعوتم کرده بود، صحبت‌هایی انجام شد و ریاست جمهوری موضوع را به سازمان برنامه و بودجه ارجاع دادند و سازمان برنامه و بودجه نیز چند روز قبل نامه‌ای برای تشکیل جلسه برای ما فرستاد. پس ما دنبال اختیارات هستیم.

دانشگاهی مثل تربیت مدرس، امیرکبیر، علم و صنعت و سایر دانشگاه‌های مدعی کشور، نیاز ندارند مثل بچه گنجشک دهانشان باز باشد تا مادرشان به آنها غذا بدهد. ما خودمان مثل مادری هستیم که حاضریم در دهان خیلی از گنجشک‌ها پول بگذاریم. ما توانمند هستیم؛ اجازه بدهید کارمان را انجام بدهیم.

از ابتدای راه اندازی سازمان توسعه و سرمایه‌گذاری در دانشگاه‌ها نگاه من و خیلی از افراد دیگر براین مبنا بوده است که این سازمان از همه ظرفیت‌های قانونی خصوصی و دولتی استفاده کند. پس آیین نامه و ساختار این سازمان باید به صورتی باشد که بتواند از امکانات همه جانبه استفاده کند.

سازمان توسعه و سرمایه‌گذاری در دانشگاه‌ها، سازمانی پولی و مدیریتی_مالی است و باید در کنار دانشگاه قرار بگیرد و در امور دانشگاه دخالت نمی‌کند. دانشگاه هم در امور آن دخالت نمی‌کند.

امروز ما به سازمان برنامه و بودجه می‌گوییم که فلان مقدار بودجه لازم داریم، اما بعد از تحقق اهدافی که گفتم، با سازمان توسعه و سرمایه‌گذاری در دانشگاه‌ها صحبت می‌کنیم و می‌گوییم چقدر بودجه می‌خواهیم و از آنها می‌خواهیم که برای سال آینده دانشگاه را تامین کنند و این نهاد موظف می‌شود بودجه را برای دانشگاه تامین کند.

کار او، کار آموزش و پژوهش نیست و قرار نیست بگوید دانشجو بگیریم یا نگیریم، چطور پذیرش کنیم و… این سازمان مسئولیت تامین منابع مالی دانشگاه را برعهده خواهد داشت آن هم از طریق توسعه و سرمایه‌گذاری و گردش پول. اگر از این منظر نگاه کنیم می‌بینیم چنین سازمانی چون مستقل عمل می‌کند و خودش هیات مدیره خواهد داشت، دخالتی در دانشگاه ندارد. در چنین شرایطی ما همان کارهایی که امروز می‌کنیم را ادامه خواهیم داد.

ما سالهاست تجربه کرده‌ایم و حالا جایی هستیم که اوج پرواز ماست و اگر بخواهیم همچنان همین سیستم و ساختار را حفظ کنیم، نمی‌توانیم بیش از این پرواز کنیم. باید بال‌مان را بزرگتر کنیم تا پرواز بلندتری داشته باشیم. ما عقابیم، سیمرغیم؛ باید اجازه بدهند بال‌مان را بزرگ و پرواز کنیم.

سازمان توسعه و سرمایه‌گذاری در دانشگاه‌ها کارهایی می‌کند که نه آموزش است نه پژوهش، وظیفه‌اش هم نیست. دانشگاه هم اگر بخواهد سرمایه‌گذاری کند خودش ورود پیدا نمی‌کند بلکه از طریق افرادی که استخدام کرده‌ایم و تخصص پولی دارند کار را پیش می‌بریم.

بنابراین در این ایده بخش خصوصی در کنار ما قرار می‌گیرد، ولی مداخله‌ای در کار ما ندارد و ما همچنان تعهد آموزش رایگان را خواهیم داشت، آموزش در پردیس‌ها ادامه خواهد داشت،‌ اما کار بزرگتری می‌کنیم و آن گردش پولی و مدیریت منابع دانشگاه‌هاست.

دانشگاه‌ها منابعی دارند که ۴۰ سال، ۵۰ یا ۶۰ سال است از آن استفاده نمی‌شود. اگر منابع و مدیریت آن در اختیار دانشگاه قرار بگیرد به راحتی با توجه به حجم علم و تجربه می‌توانیم کارها را به خوبی انجام دهیم و همین دلواپسی‌ها باعث می‌شود جلوی ما را بگیرند. اگر تداخل بخش خصوصی و دولتی خوب است، پس نگران چه هستید؟ نگران سوءاستفاده هستند؟ خب جلوی آن را بگیرند. نگرانند که نتوانیم آموزش رایگان بدهیم؟ اگر رایگان آموزش ندادیم جلوی ما را بگیرند.

برای اولین بار در طول ۲۰ سال گذشته حدود ۱۳۰ نفر از ۵۰۰ نفر دانشجوی ما در مقطع دکتری، رتبه‌های یک تا ۵ هستند که وارد دانشگاه تربیت مدرس شده‌اند، یعنی یک چهارم ظرفیت دانشگاه ما در مقطع دکتری دانشجویانی با رتبه‌های یک تا ۵ کنکور هستند.

بحث این بود که دانشجویان به علت‌ عدم آشنایی با شرایط دانشگاه تربیت مدرس از متن شرایط خوابگاه دانشگاه استنباط اشتباهی کردند. ما در آن متن گفته بودیم به دانشجویان رتبه یک تا ۹ کارشناسی ارشد و یک تا ۵ دکتری تعهد خوابگاه داریم. این یعنی قطعا به آن‌ها خوابگاه می‌دهیم.

برای اولین بار در طول ۲۰ سال گذشته حدود ۱۳۰ نفر از ۵۰۰ نفر دانشجوی ما در مقطع دکتری، رتبه‌های یک تا ۵ هستند که وارد دانشگاه تربیت مدرس شده اند یعنی یک چهارم ظرفیت دانشگاه ما در مقطع دکتری دانشجویانی با رتبه‌های یک تا ۵ کنکور هستند.

این برای اولین بار است که اتفاق می‌افتد. بنابراین وقتی چنین دانشجویانی وارد دانشگاه ما می‌شوند، شاید خوابگاه ما خوب نباشد، اما حداقل‌ها را برای آنها قطعا تامین می‌کنیم. این تعهد قبلا وجود نداشت. این تعهد مازاد بر روال قبل است و ما به دلیل کمبود فضا گفتیم در پردیس مرکزی، کشاورزی و منابع طبیعی تعهد خوابگاه ایجاد نمی‌کنیم.

چون حدود ۱۰ مورد از خوابگاه‌های ما در پردیس مرکزی یا کشاورزی و نور نیستند و داوطلبان چون با دانشگاه آشنا نبودند، فرض کردند این همه خوابگاه‌های ماست در حالی که اینطور نبود. البته ما به آن‌ها اعلام کردیم که به تدریج در ترم اول و دوم به شما خوابگاه می‌دهیم. شاید ما هم می‌توانستیم واضح‌تر این موضوع را در دفترچه بنویسیم تا این اتفاق نیفتد.

وقتی دانشجویان به ما مراجعه کردند این موضوع را توضیح دادیم و اتفاقا معاونت دانشجویی، فرهنگی و اجتماعی دانشگاه از ۵ ماه پیش سعی کرد، دانشجویانی که بیش از اندازه در خوابگاه مانده‌اند و امکان دفاع از پایان نامه دارند زودتر این کار را کنند و بروند.

در همین مدت حدود ۵۰۰ ظرفیت خوابگاهی را هم خالی کرده‌ایم و برای سال تحصیلی جدید در اختیار داریم. با توجه به سیاست‌ها و برنامه ریزی‌هایی که انجام دادیم، بیش از ۹۰ درصد دانشجویان دختر متقاضی و بیش از ۸۰ دانشجویان پسر متقاضی در صورتی که شرایطش را داشته باشند یعنی بومی نباشند، شاغل نباشند و… می‌توانند خوابگاه بگیرند.

ما نزدیک به ۳۰۰ دانشجو هم داریم که باید خوابگاه را تخلیه کنند و فکر می‌کنم تا آخر مهر یا اواسط آبان این ظرفیت هم به دست بیاوریم و اگر دانشجویان برای اسکان دو ماه اول ترم بتوانند برنامه ریزی کنند بعد از خالی شدن ظرفیت خوابگاه می‌توانند در خوابگاه‌های خودمان ساکن شوند.

همچنین خوابگاه‌های خودگردان که مورد تایید وزارت علوم هستند هم وجود دارد و در هر استان یک دانشگاه معین است و در تهران دانشگاه علم و صنعت معین است برای اینکه خوابگاه‌های خودگردان را تایید کند دانشجوها می‌توانند مثلا یکی دو ماهی در خانه اقوام ساکن شوند تا ما خوابگاه برای آن‌ها تخصیص بدهیم. دانشجویانی که وضع مالی بهتری دارند و می‌توانند برای خودشان جایی را تامین کنند این کار را کنند.

در خوابگاه‌های ما به دلیل تراکم در فضای ۲۰ متری ۶ نفر ساکن می‌شوند و هر اتاق سه تخت دو نفره دارد. برای مطالعه کتابخانه مرکزی ما ۲۴ساعته باز است و کامپیوتر هم در اختیار دانشجویان است.

سیستم ورزشی ما نیز بسیار خوب است. ما حتی صخره نوردی، استخر و جکوزی هم داریم. پس دانشجوها بهتر است از این فضاها استفاده کنند و فقط موقع خواب به اتاق بروند تا کمتر مزاحم هم باشند. خوابگاه متناسب با فضای منزل نیست و فرهنگ خاص خودش را دارد و برای روابط اجتماعی و مطالعه جای خوبی نیست.

امسال نزدیک ۵۰۰ دانشجوی دکتری داریم که ثبت نام آنها تمام شده است، اما ثبت نام کارشناسی ارشد ما هنوز تمام نشده است. در مجموع ما سه هزار دانشجوی جدید داریم و فکر می‌کنم باتوجه به سوابق گذشته حدود ۵۰ درصد آن‌ها متقاضی خوابگاه باشند و شرایط هم داشته باشند.

چون هنوز تعداد دانشجوی ثبت نامی تمام نشده است نمی‌توان متقن گفت چقدر کمبود خوابگاه خواهیم داشتیم اما فکر می‌کنم ۹۰ درصد دختران دانشجو و ۸۰ درصد پسران متقاضی دارای شرایط دریافت خوابگاه باشند و در مجموع حدود هزار و ۱۴ ظرفیت خالی داریم و احتمالا حدود ۳۰۰ نفر کمبود خواهیم داشت که اگر آن تعدادی که آبان ماه قرار است بروند را ترخیص کنیم جای خالی باز می‌شود.

در کنار رفتن دانشجویان خوب از کشور، با پدیده‌ای به عنوان مهاجرت اعضای هیات علمی نیز روبه‌رو هستیم. گرچه ضرباهنگ آن چهار ماه قبل خیلی تند نشده بود، اما هرچه گذشت این ضرباهنگ تندتر شد و الان هم تندتر و بیشتر می‌شود یعنی ما با هیات علمی مواجه هستیم که عشق‌شان این است که همین جا بمانند، ولی به دلایل مختلف نمی‌توانند.

یک نامه‌ای را حدود چهار ماه قبل به ریاست جمهوری نوشتم؛ در یکی از بندهای آن در مورد همین موضوع نکاتی را بیان کردم. در کنار رفتن دانشجویان خوب از کشور، با پدیده‌ای به عنوان مهاجرت اعضای هیات علمی نیز روبه‌رو هستیم. گرچه ضرباهنگ آن چهار ماه قبل خیلی تند نشده بود، اما هرچه گذشت این ضرباهنگ تندتر شد و الان هم تندتر و بیشتر می‌شود یعنی ما با هیات علمی مواجه هستیم که عشق‌شان این است که همین جا بمانند، ولی به دلایل مختلف نمی‌توانند؛ یکی از دلایل مربوط به گذران زندگی است، اما همه‌اش این نیست.

گاهی می‌خواهند کارهایی کنند که امکانات آزمایشگاهی برای آن وجود ندارد. همچنین آنها انتظاراتی دارند، اما ما بروکراسی خاصی داریم و آنقدر سفت است که تا بخواهیم به آن‌ها بگوییم «باشد»، فرد باید یک سال صبر کند تا ببیند در نهایت می‌شود یا نمی‌شود و این درحالی است که بلافاصله آن طرفی‌ها می‌گویند بیا، همین حالا کار انجام شده است!

بعد اینجا باید فرد صبر کند و در سامانه‌ای که برای اعضای هیات علمی شدن در نظر گرفته‌اند ثبت نام کند و منتظر بماند تا او را به ما معرفی کنند بعد ما تازه هیات جذب برگزار کنیم بعد بگوییم تایید هستی و پس از آن هم اقدامات دیگری لازم است و… این روند چیزی حدود یک سال طول می‌کشد، ولی آن طرف در خارج از کشور به فرد متقاضی می‌گویند بیا و وقتی رسیدی مشغول کار شو! بنابراین ما باید دنبال راه حلی همه جانبه برای این مسئله باشیم.

ما هم مثل دانشگاه امیرکبیر، شریف و تهران و… با این مشکل روبه‌رو هستیم که اعضای هیات علمی جوان و خوب ما و حتی اعضای هیات علمی که سابقه دار هستند فکر مهاجرت به سرشان زده و قصد مهاجرت کرده اند.

هر هفته تقریبا با یک درخواست روبه‌رو هستیم برای اینکه از ما مرخصی بدون حقوق بگیرند و برای یک سال از کشور بروند.

از هر پنج یا شش نفری که درخواست می‌دهند، ۶۰ تا ۷۰ درصدشان تازه به خارج می‌روند تا ببینند می‌توانند بمانند یا نه. البته ۳۰ تا ۴۰ درصد افرادی که درخواست می‌دهند واقعا برای انجام پروژه‌ از کشور می‌روند و بعد از پایان کار، به ایران برمی‌گردند. لذا باید درست فکر کرد و این فکرها و راه حل‌ها هم می‌تواند کوتاه مدت باشد هم میان مدت و هم بلند مدت.

راهکار بلندمدتش این است که برای این افراد خانه‌ای فراهم شود و امکانی باشد تا بتوانند صاحب خانه شوند و اتفاقا دولت روی این قضیه کار می‌کند که مثلا زمین‌هایی در طرح ملی به این افراد داده شود، ۶۰۰ میلیون وام به آنها بدهند تا این زمین‌ها ساخته شود.

این راه حل به هر حال یک نوع امید است به اینکه روزی این زمین‌ها ساخته می‌شود و اقدام مثبتی است، اما این ایده مشکل امروز آن‌ها را حل نمی‌کند و مثلا ممکن است این زمین‌ها پنج سال بعد برای فرد خانه شود، ولی پنج سال دیگر شاید ۵۰ درصد آن‌ها رفته باشند!

من در نامه‌ای که به رییس جمهور دادم نوشته‌ام که ایده سریع‌تر این است که به هیات علمی جدید یک میلیارد وام رهن بدهید تا بتوانند در خانه‌ای ساکن شوند. اینکه زمینی به آن‌ها داده شود یا خانه‌های سازمانی ساخته شود، زمان بر است و راه فوری لازم است که به درد امروز این افراد که از کشور می‌روند بخورد و بتوانیم آن‌ها را نگه داریم.

ما در کشور حدود ۳۵ هزار عضو هیات علمی دولتی داریم. می‌توانیم به این ۳۵ هزار نفر تا یک میلیارد، حالا کمی بیشتر یا کمتر پول بدهیم تا ساختمانی معقول در شان یک هیات علمی رهن کنند و فرصت داشته باشند که ۵ سال بعد پول را پس بدهند و هیچ سود و کارمزدی از آن‌ها نگیریم و در این مدت اجاره‌ای هم ندهند.

این ایده در واقع فرصتی است که تا برنامه‌هایی مثل ساخت خانه سازمانی و تبدیل زمین‌ها به خانه به ثمر برسد، با آن یک میلیارد تومان در خانه‌ای ساکن شوند و از کشور نروند و فکر می‌کنم راه حل خوبی است. در واقع این سه راه حل برای نگه داشتن هیات علمی، باید در کنار هم قرار بگیرد.