آبتاب– حسینعلی میراحمدی- وظیفه کوهنوردان در قبال لذتی که از کوه میبرند سنگینتر از سایر افرادی است که به کوه میروند (حفظ محیط زیست). زیرا ایشان کوهستان را بهتر شناخته و از موهبتهای آن بیشتر استفاده میکنند. آگاهی دادن به سایرین و کسانیکه به عنوان گردشگر به مناطق کوهستانی میآیند و هیچگونه اطلاعاتی از این محیطها ندارند و اصولاً اهمیت کوهها را نمیدانند و مطلع ساختن همه از اینکه کوهها چه نقشی در زندگی انسانها دارند. جمع آوری زباله ها (حفظ محیط زیست):
۱- زباله های ناشی از فعالیتهای کوهنوردی را در کیسه ای جمع کرده و با خود به پایین بیاورید.
۲- از چال کردن و مخفی کردن زباله ها در پشت سنگها و زیر خاک خودداری نمایند.
۳- با احتیاط کامل در کوه و جنگل از آتش استفاده نموده و با اطمینان خاطر از خاموشی آتش محل را ترک نمایند و درصورت امکان از آتش کپسولهای گازی و غیره استفاده نموده و از ایجاد آتش در روی زمین ممانعت به عمل آورند.
۴- از آلوده نمودن آب بخصوص در سرچشمه ها خودداری نمایند.
۵- از ایجاد صدای غیرضروری که موجب وحشت حیوانات و یا برهم زدن آرامش دیگر کوهنوردان می شود خودداری نمایند.
۶- برای حفظ پوشش گیاهی کوهستان از راههای مالرو استفاده نمایند.
۷- از نوشتن نام خود و یا گروه کوهنوردی، بوسیله رنگ و سایر ابزار برروی سنگهای مسیر و در و دیوار پناهگاهها جداً خودداری نمایند.
۸- گیاهان و گلها را نچینید و آنها را زیر پا له نکنید.
۹- شاخه درختان را نشکنید.
۱۰- فراهم سازی وضعیت مناسب برای کوهها با تبلیغ حفاظت آنها و پیشبرد توسعه پایدار در این مناطق.
۱۱- افزایش آگاهی در مورد اکوسیستم های کوهستانی و اهمیت آنها در تأمین آب و بعضی از کالاهای استراتژیک و خدمات.
۱۲- تبلیغ و دفاع از میراث فرهنگی جوامع کوهستانی (حفظ محیط زیست).
۱۳- توجه به درگیری ها در مناطق کوهستانی و کمک به پیشبرد صلح در این مناطق، یکی از شعارهای اصلی این سال میگوید «ما همه مردمان کوهستانیم» و هدف از طرح این شعار این است که بدانیم همه مردم وابسته کوه و تحت تأثیر آنها هستند.