آبتاب– فاطمه مهسا کارآموزیان- در فصل بهار درختان نارنج، شکوفه مینشینند و گل سفید و معطری میدهند که به آن بهار نارنج گویند. برای مصرف دارویی بهار نارنج، آن را به حالت غنچه ناشکفته، هنگام صبح پس از آن که ذرات شبنم خشک گردید، از درخت میچینند و به سرعت در تاریکی خشک میکنند. برگ و گل درخت نارنج، اختلالات عصبی، تپش قلب، هیستری و حالت صرع و انواع بیخوابی را تسکین میدهد. هضم غذا را آسان میسازد. از شکوفه درخت نارنج عرقی میگیرند که به عرق بهار نارنج معروف است. خاصیت آن این است که اعصاب را آرامش میبخشد و برای معالحه سر درد مفید و موثر است. بهار نارنج به عنوان آرامبخش عمل میکند و سردردها به ویژه سردردهاى میگرنى را آرام میسازد.
ترکیبات گیاه
مونوترپنهای اکسیژنی که جزء هیدروکربنهای معطر هستند، در اسانس بهار نارنج وجود دارند. ترکیباتی نظیر آلکانها، آلدهیدها و ترکیبات الکلی در اسانس بهار نارنج دیده میشود.
نحوه مصرف
جوشانده: برای درست کردن چای بهار نارنج، کافی است، ۱۰گرم از گل بهار نارنج را در دو لیوان آبجوش به مدت ۲۰دقیقه بجوشانید. سپس آن را صاف کرده و همراه با یک قاشق سوپخوری عسل میل کنید. با خوردن این چای، خواب خوش و آرامی خواهید داشت.
مصرف خوراکی: مربای بهار نارنج مقوی معده است.
دم کرده: دم کرده بهار نارنج را به عنوان داروی ضدتشنج در بیماریهای عصبی مانند هیستری استفاده کنید. این دم کرده برای رفع سکسکه هم مفید است.
توصیهها: توصیه میشود که عرق بهار نارنج را به علت فساد سریع آن بیش از یک سال نگهداری نکنید.