پرفسور انوشیروان هدایت، انسان علم و اخلاق

   146006


با پروفسور انوشیروان هدایت پس از 6 دهه جراحی گفتند که فقط یک وصیت برای پزشکان دارم؛ بیمار را معاینه کنید. اگر فقط عاشق پزشکی هستید، بیایید. اگر اصرار پدر و مادرتان شما را مجبور می‌کند که پزشک شوید یا انگیزه مادی شما را به این راه می‌کشاند، لطفا نیایید. پزشکی را باید دوست داشت و عاشقش بود. راه‌های بهتری برای پول درآوردن هست و عنوان دکتر هم تا دلتان بخواهد در سایر رشته‌ها فراوان شده، پزشکی عشق می‌خواهد و عشق...من حالا در 86 سالگی ام فقط یک وصیت برای پزشکان دارم اینکه بیمار رامعاینه کنید. این جمله ای بود که پرفسور هدایت به شدت برآن تأکید داشت.  پرفسور از پزشکانی که طب بالینی را فراموش کرده اند و هر روز به تکنولوژی های تشخیصی وابسته تر می شوند، اظهار دلخوری کردند.

 انوشیروان هدایت 86 سال پیش به دنیا آمد. پسری از خانواده مشهور هدایت که ریشه شان به 200 سال برمیگشت و شاعران و نویسندگان مشهوری در خاندان آنها وجود داشت، اما او به اصرار پدر وارد رشته پزشکی شد و بعد چنان شیفته شخصیت پرفسور عدل شد که راه او را ادامه داد. هدایت مانند استاد دوست داشتنی اش سهم زیادی در پیشرفت جراحی ایران دارد. او یکی از آخرین شاگردان مستقیم پرفسور عدل بزرگ است. گنجینه ای گران قیمت از تاریخ شفاهی جراحی در ایران. وی پایه گذار بخش جراحی بیمارستان شریعتی بود و در کسوت یک جراح پیشکسوت، همکاران و بیماران را همراهی کرد.

وی یکی از خوشنام‌ترین جراحان ایران است. او یکی از آخرین شاگردان پروفسور عدل بزرگ است. مردی که بنیان‌گذار جراحی نوین در ایران است. عدل نسلی از جراحان بی‌نظیری را تربیت کرد و سهم بی‌مانندی در توسعه، رشد و پیشرفت جراحی در ایران دارد. دکتر انوشیروان هدایت از جمله کسانی است که تمام عمرش را برای جراحی کشور هزینه کرد. او نمونه بی‌مانندی از پزشکانی بود که طی بیش از 60 سال طبابت هیچ وقت مطب خصوصی نداشت. ایشان از بنیان‌گذاران بیمارستان شریعتی تهران بود که در حال حاضر به یکی از قطب‌های قدرتمند پزشکی ایران تبدیل شده است. پرفسور هدایت گفته بودند که من تا سال ۱۳۸۰ در بیمارستان دکتر شریعتی بودم و در سن ۷۰ سالگی بازنشسته شدم. من نمی‌توانستم راجع به پول با مریض صحبت کنم. من هیچ‌وقت درگیر مادیات نبودم. برایم همین‌قدر که لباسی مناسب، 3 وعده غذا، منزلی برای زندگی و اتومبیلی برای رفت و آمد داشته باشم، کفایت می‌کرد.

متأسفانه این پزشک گرانقدر در آبان ماه 1398 دار فانی را وداع گفتند. روحشان شاد و یادشان گرامی.

 


نظر شما