خانه نا امن

   142514

تهامه مهدوی


    خشونت خانگی که معمولاً توسط پدر، همسر، برادر و یا سایر اعضای خانواده و اقوام درجه یک و نزدیک رخ می‌دهد، موضوعی است که معمولاً از انظار عموم مردم پنهان می‌ماند و رنگ راز در سینه را در خانواده‌ها پیدا می‌کند. بسیاری از زنانی که مورد خشونت پدر، همسر و یا برادران خود قرار می‌گیرند به‌دلیل ترس از آبرو و یا مجازات‌هایی که تصور می‌کنند می‌تواند به‌دنبال این مشکل برایشان به‌وجود‌ آید، معمولاً از حرف‌زدن خودداری می‌کنند. پرونده‌های قضایی و پلیسی نشان‌ می‌دهد معمولاً تعداد کمی از زنانی که مورد خشونت خانگی قرار می‌گیرند، حاضرند درباره رفتار خشونت‌آمیزی که برایشان اتفاق افتاده صحبت کنند. به‌دلیل همین پنهانکاری آمار مربوط به خشونت‌های خانگی به جز برخی موارد که به قتل منتهی می‌شود، چندان مشخص نیست. آنطور که ایرنا گزارش داده، در بازه زمانی سال‌های 80 تا 98 حدود 30  مورد قتل ناموسی در کشورمان به وقوع پیوسته که رسانه‌ای شده‌اند و حتماً تعداد زیادی پرونده قتل ناموسی و درگیری و خشونت در خانه هم رخ‌ داده است که در نهایت، از دید رسانه‌ها پنهان مانده‌اند؛ زنان و دخترانی که به‌دلیل اختلاف و سوء‌ظن به‌دست پدر، همسر یا برادرانشان به قتل رسیده‌اند. دستمایه ساخت فیلم سینمایی خانه پدری نیز که اوایل هفته بعد از حدود 3 روز اکران توقیف شد، قتل ناموسی و خشونت خانگی علیه زنان بود؛ فیلمی که راوی خشونت خانگی و کشته‌شدن دختری به‌دست برادر و پدرش به‌دلیل یک سوء‌ظن بود.

 

 


نظر شما