آکنده از سهمیه ها، پراکنده از استثناءها: ضرورت احیای جنبش تبعیض زدایی

   143757

دکتر علی اکبر گرجی ازندریانی، عضو هیئت علمی دانشکده حقوق دانشگاه شهید بهشتی


    اخیراً رئیس دانشگاه علوم پزشکی شهید بهشتی اعلام کرده است، ۷۴ درصد پذیرش ۱۱۷۲ نفره این دانشگاه از طریق سهمیه انجام می شود. راستی آزمایی این گزاره و درصد اعلام شده در صلاحیت  صاحب این قلم نیست، اما هفتاد و چهاردرصد بسیار دور از ذهن و شگفتی آور است. به هر روی، واقعیت حاکی از آن است که سهمیه ها در ایران از  مبانی و اهداف اولیه خود بسیار دور شده اند. مبنای اصلی برقراری نظام سهمیه ای در آزمون های علمی یا استخدامی نیل به نوعی از عدالت است، یعنی حرکت به سوی برابری با اعمال تبعیض های مثبت.

    آنچه امروزه قابل تأیید است، این است که کثرت این سهمیه ها از مسیر عدالت و برابری خارج شده و نیازمند بازنگری و ساماندهی جدی است. بی شک، عدم بازنگری در این موضوع مهم، احساس بی عدالتی و تبعیض را در جامعه بیش از پیش گسترده تر خواهد کرد. بر این معضل، می توان پدیده استثناءگرایی در نظام سیاسی-حقوقی را هم افزود. هر قاعده خوبی که وضع می شود (گاه با هزاران زحمت و خون دل خوردن)، بلافاصله استثناءهای شگفت آوری به آن وارد می شود، که هیچ کس فلسفه آن را نمی فهمد و جز حیرانی و بدبینی فایده ای بر آن متصور نیست. صیانت از جمهوریت و اسلامیت نظام مستلزم ایجاد جنبش تبعیض زدایی در همه عرصه های حکمرانی است. وجود سهمیه های رنگارنگ و استثناءگرایی سیستماتیک در پیکره حقوقی و سیاسی کشور هوده ای جز  پراکنده تر ساختن صفوف مردم و تولید نزاع های گروهی و طبقاتی و در نهایت تضعیف ساختار قدرت سیاسی در بر نخواهد داشت.

 


نظر شما