چشیدن طعم والدین شدن یا فرزندپذیری

   74666

نیالا وفائیان، فعال اجتماعی


متأسفانه، عده ای از کودکان بنا به جبر روزگار مجبور به گذران زندگی در مراکز بهزیستی می باشند. اینکه نیازهای روانی، عاطفی، آموزشی، مالی و ....این کودکان چگونه برآورده می شود؛ همیشه برای دلسوزان اجتماعی و افراد ذیصلاح مورد بحث بوده است. ما نیز تصمیم گرفتیم در این شماره بطور مختصر به این موضوع بپردازیم و اینکه تسهیل در قراین و شرایط فرزندپذیری چقدر می تواند در آینده ی این کودکان تأثیر بگذارد و برای آنان مفید باشد. اصولاً بیشترین رده سنی که در بهزیستی به فرزند خواندگی پذیرفته می شوند، کودکان 1 تا 3 ساله هستند. اگر کودکی شانس پذیرفته شدن در خانواده ای را نداشته باشد، اصطلاحاً رسوبی نام می گیرد، به این معنی که این کودکان در بهزیستی ها رسوب می کنند و روزها را با بیهودگی و با امکانات رفاهی کم در حد برآورده شدن نیازهای اولیه مثل خوراک و پوشاک و بدون توجه به استعدادهایی که ممکن است داشته باشند؛ به شب می رسانند. بچه هایی که به لحاظ کیفی از حداقل های آموزشی برخوردارند و همیشه انگ سرراهی بودن را به دوش می کشند.

ممکن است در این میان از محبت خیرین بهره ببرند که هیچگاه نمی تواند جایگزین مهر و محبت دائمی خانواده باشد. در دوره ی تحصیل نیز معمولاً مسئولان مدارس با نگاه متفاوت و ترحم آمیزی که به کودکان دارند، معمولاً در مقطع دبیرستان درس را رها می کنند. حالا نوجوانانی که اغلب نه تحصیلاتشان را به پایان رسانده اند و نه حرفه ی خاصی را آموخته اند، باید بدون آمادگی و هیچ تکیه گاهی در 18 سالگی یک زندگی مستقل را شروع کنند. البته، بارها اعلام شده که اجباری برای ترخیص در 18 سالگی نیست، ولی معمولاً به دلیل کمبود بودجه در همین سن عذر بچه ها خواسته می شود. از طرفی حمایت مالی که از طرف بهزیستی برای شروع زندگی مستقل داده می شود بسیار ناچیز است. همچنین، اکثر این نوجوانان اعتماد به نفس و خودباوری لازم برای شروع زندگی مستقل را ندارند و پس از خروج از بهزیستی ضربه های روانی و عاطفی بیشتری متحمل می شوند.

مثلاً یکی از قوانین تازه وضع شده واگذاری فرزند دختر به زنان مجرد است که در این قانون هم زنانی که شرایط ازدواج ندارند، طعم مادر شدن را می چشند و هم کودکان بیشتری تحت حمایت مالی و عاطفی قرار می گیرند. همچنین، در گذشته تأکید بر وضع مالی درخواست کننده بیشتر بود اما امروزه به زوج هایی با وضعیت مالی متوسط که صلاحیت نگهداری از کودک را داشته باشند نیز فرزند تعلق می گیرد.

امید است با فرهنگ سازی و آموزش شاهد هرچه کمتر شدن تعداد کودکان بی سرپرست و بد سرپرست باشیم، همچنین با تسهیل شرایط خانواده های بیشتری را تشویق به فرزندپذیری بکنیم.

 


نظر شما