تله های زندگی

   57012

محمدرضا مهدوی، روانشناس بالینی


افرادی که درگیر تله های زندگی هستند، همگی با مقوله "خشم" مسأله دارند. تقریبا تمام تله های زندگی خشم ایجاد می کنند، نظیر:

§        رهاشدگی: عصبانیم از این که من را تنها گذاشتی.

§        محرومیت عاطفی: عصبانیم از این که به من توجه نمی کنی.

§        نقص و شرم: عصبانیم از این که مدام من را کوچک می کنی.

§        ایثار: عصبانیم ازاین که نمی توانم آنطور که دلم می خواهد زندگی کنم.

§        معیارهای سختگیرانه: عصبانیم از این که هیچ چیز مطابق انتظار من نیست.

§        پذیرش جویی: عصبانیم از این که همه تأییدم نمی کنند و غیره....

شاید تا اینجا حدس زده باشید که تغییر تله های زندگی ظاهرا در گرو مقابله با این خشم است، چون اغلب همین خشم است که باعث می شود دیگران از ما دور شوند و ما را دوست نداشته باشند.  در حقیقت ما نمی توانیم با خشم مقابله کنیم، فقط می توانیم آن را تنظیم کنیم. خشم آنجا درون ماست، حتی چون در کودکی از برخی حق وحقوقمان محروم شده ایم تا حدی حق داریم که عصبانی باشیم؛ اما بین احساس خشم و ابراز آن باید تفاوت قائل شد. اصولا هر احساسی با یک میل شدید به عمل همراه است. بطور مثال، کسی که ترس را احساس می کند تمایل شدیدی به فرار و دور شدن دارد. کسی که غمگین است تمایل دارد منزوی شود و گریه کند. با اینکه تمایل داشتن طبیعی است، اما به  این معنی نیست که مجبوریم مطابق این میل عمل کنیم. ممکن است تمایل داشته باشیم که هرچه به دهانمان می آید به طرف مقابل بگوییم، ولی می توانیم خاموش باقی بمانیم. ممکن است بشدت مایل باشیم وسایل اتاق را پرت کنیم و بشکنیم، ولی می توانیم هیچ کاری انجام ندهیم. بنابراین، یکی از قدم های تغییر تله های زندگی، ایستادگی در مقابل تمایل شدید به انجام رفتاری است که در نتیجه خشم بوجود می آید.

 


نظر شما