فرار دختران...چرا؟

   43055

نیالا وفائیان، فعال اجتماعی


فارغ از علل ایجاد پدیده ای به نام دختران فراری، با توجه به وضع فرهنگی حاکم در جامعه؛ در واقع این پدیده نوعی «انصراف اجتماعی» محسوب می شود. از دید کارشناسان، این پدیده نه تنها خود یک آسیب است که موجب بروز آسیب ها و چالش های دیگری نیز می شود. فرار از خانه، به اقدام به دوری و عدم بازگشت به منزل بدون اجازه ی والدین گفته می شود. البته، فرار از خانه در پسران نیز دیده می شود، ولی با توجه به اینکه پیامدهای منفی آن برای پسران کمتر است؛ به آن توجه کمتری می شود. در این مقاله نیز ما به پدیده ی فرار دختران پرداخته ایم.

اصلی ترین دلیل بروز این پدیده رها شدن از یک محیط آزاردهنده و پناه بردن به یک محیط امن است. فارغ از اینکه چقدر تحلیل های یک نوجوان از شرایط زندگی اش می تواند، صحیح باشد. طبق تحقیقات سنین 14 تا 25 سال بیشترین آمار فرار از خانه را داشته اند. محیط ها و عوامل آزاردهنده می تواند شامل خصوصیات زیر باشند:

·        خانواده های طلاق

·        خانواده هایی با محیط پدرسالارانه که بوسیله پدران خشن و سختگیر اداره می شود.

·        ازدواج های اجباری

·        دخترانی که از طرف محارم خود مورد سوء استفاده و آزار جنسی قرار می گیرند.

·        پدران یا مادران معتاد

·        فقر مالی و معیشتی

·        دخترانی که مشکلات روانشناختی دارند.

·        دخترانی که بطور مداوم طرد و تحقیر می شوند.

متأسفانه، پس از فرار از خانه نه تنها دختران وارد محیط امنی نمی شوند، بلکه در محیط ناامن جامعه رها شوند. به گفته ی مدیر کل آسیب های اجتماعی در ایران، حدود هشتاد درصد دختران فراری در 24 ساعت اول پس از فرار مورد تجاوز جنسی قرار می گیرند. همچنین، می توان گفت که پدیده دختران فراری راه ورودیست به پدیده زنان خیابانی چون اکثر این دختران هرگز نمی توانند به خانه و خانواده ی خود بازگردند و برای گذارن زندگی مجبور به خودفروشی می شوند.

از سوی دیگر، اعتیاد و بیماری های جنسی در کمین دختران فراری است و این آسیب ها نه تنها برای خود بلکه برای جامعه عوارض و آسیب های زیادی را به دنبال دارد. با توجه به نقش والدین در کاهش بروز این پدیده و پیشگیری از آن توصیه می کنیم که والدین عزیز ارتباط خود با نوجوانان شان را بهبود بخشند و نحوه ی رفتار و سیاست های رفتاری در مقابل نوجوانان را بطور صحیح یاد بگیرند. همچنین، به شرایط روانی فرزند خود کاملا دقت داشته باشند، چون نوجوانی دورانی است که اکثرا تصمیمات یک نوجوان تحت تأثیر شرایط روانی اش گرفته می شود و گاه یک فشار یا استرس کوتاه مدت هم می تواند انگیزه ای برای فرار باشد. بهتر است هرگونه تهدیدی برای ترک خانه از طرف فرزندتان را جدی بگیرید و حتی در این زمینه از کمک مشاور و روانشناس نیز بهره ببرید.


نظر شما