مادران و زندان: زندان در هر سال حدود 17000 کودک را از مادران خود در انگلستان جدا می کند!

   43237


بچه های «ویکی» بزرگ می شوند و به سختی قابل باور است که آنها در هر سه ماه یا چهار ماه فقط یکبار مادرشان را می بینند. او می گوید که بچه هایش از دست رفته اند، آنها مدرسه را ترک کرده اند و یکی از  آنها به دلیل مصرف الکل زیاد در بیمارستان بستری شده است. طبق حکم صادر شده، «ویکی» باید دو سال را در زندان سپری کند. او دارای دو پسر 12 و 13 ساله است که با پدرشان زندگی می کنند. ماهیت جرم او پیچیده است، وی یکی از قربانیان خشونت است که در سه مورد تجاوز جنسی را تجربه کرده است.

او می گوید که پسرانش در ملاقات هایی که دارند، از او سؤال هایی می پرسند که وی باید به آنها توضیح دهد. بچه های او نگران ضرب و شتم مادرشان در زندان هستند و مرتب از او می پرسند که آیا در زندان کتک می خورد؟ این ملاقات و هزینه رفت و آمد برای فرزندانش هزینه دارد و پدر نمی تواند آن را پرداخت کند. حفظ ارتباط مادر و کودک در دوران حبس دشوار است. زندانیان زن به طور متوسط در 55 مایلی از خانه شان نگهداری می شوند. جدا کردن مادر از کودک موجب آسیب های عاطفی، اجتماعی، مادی و روانی در کودکان در طولانی مدت می شود. این کودکان هیچ جرمی مرتکب نشده اند، اما محکوم به تحمل رنج هستند. مشکلات سلامت روانی در آنها بیش از سه برابر سایر کودکان است. متخصصان مرکز تحقیقات امور اجتماعی در دوبلین، عنوان کرده اند که کودکان والدین زندانی در معرض افسردگی، بیش فعالی و بدرفتاری با والدین هستند. مطالعات دیگر نشان می دهند که این مشکلات زمانی که مادر زندانی است، جدی تر بروز می کنند. «تسا بارادون»، روان درمانگر مرکز آنافروید که طراح برنامه های والدین زندانی است؛ می گوید: " برنامه های زندان برای حفظ رابطه مادر و کودک مناسب نیستند و این مشکل از روز اول محکومیت مادر نمود پیدا می کند." همچنین، آمارها نشان می دهند که تنها 45 درصد زنان زندانی پس از اتمام دوره حبس خود، شانس بازگشت به خانواده را دارند و می توانند از حمایت خانواده برخوردار شوند و چنانچه این زنان حمایت شوند، احتمال بازگشت مجدد آنها به زندان کمتر خواهد بود. 

«آمینا» یکی از زنان زندانی است که 27 سال سن دارد. وی هنگام ملاقات همسرش در زندان در کت خود مقداری حشیش داشت. وی به جرم اینکه قصد عرضه حشیش را داشته است به شش ماه حبس محکوم شد. او انتظار داشت به خاطر کودکش خدمات اجتماعی خاصی دریافت کند، اما قاضی او را مستقیما به زندان «پتربورو» فرستاد که 90 مایل از مهدکودک دختر 2 ساله اش بنام «سلینا» فاصله داشت. «آمینا» می گوید: "من حتی فرصت خداحافظی با او را نداشتم. این موضوع قلب مرا به درد می آورد." این زن در پشت میله های زندان در انتظار کسی بود که مراقبت از دخترش را قبول کند. طبق نظر «نیک هاردویک»، بازرس اصلی زندان ها؛ 1 زن از 7 زن زندانی این مشکل را دارد. «آمینا» می گوید: "برای من مهم بود که دخترم را ببینم، اما مددکار اجتماعی این دیدار را تحت عنوان خطر برای کودک ارزیابی کرده بود و من نتوانستم کودکم را ملاقات کنم. دو هفته اول، طولانی ترین و سخت ترین دوران زندگی ام بود. من قبلا هم در 21 سالگی به مدت 4 سال در حبس بودم و با آنکه از خانواده خیلی دور بودم، اما هرگز چنین احساسی نداشتم. این بار من مادر بودم و موضوع کاملا متفاوت بود و شرایط برایم سخت تر شده بود."

در بریتانیا هر سال حدود 17000 کودک به علت محکومیت حبس مادر از وی جدا می شوند. در سال 2010 این رقم حداقل 17240 رسیده بود. بعضی از مادران زندانی تصمیم می گیرند که فرزندانشان را با خود در زندان نگه ندارند، چراکه اعتقاد دارند زندان محل مناسبی برای فرزندانشان نیست و زندان ها به طور کلی مکانی دوستدار کودک نیستند. متأسفانه، برنامه ملاقات این مادران با فرزندانشان به علت فاصله زیاد با سختی های زیادی مواجه است. دکتر «جوزف موری»، از بخش روانپزشکی دانشگاه کمبریج می گوید: " به طور معمول کودکان برای یک ملاقات نیم تا یک ساعته، باید به مدت 20 دقیقه در یک اتاق پر از سر و صدا انتظار بکشند و برای ورود مجبور هستند تا از درب های قفل شده و آشکارساز عبور کنند و گاهی هم مورد تفتیش بدنی قرار می گیرند. اغلب کودکان از این روش هایی که افسران اجراء می کنند، می ترسند. گاهی اوقات تماس فیزیکی بین زندانی و ملاقات کننده ممنوع است و ارتباط دیداری برای کودکان نیز به خوبی میسر نمی باشد."

«مارتین ناری»، رئیس سابق سرویس زندان، می گوید: "یک مرد در زندان به فکر خودش است، در حالی که یک زن نگران کودکان و همسرش است که خارج از زندان هستند. "قوانین اخیر اجازه می دهند تا مادران زندانی کودک خود را در آغوش بکشند، اما در هر صورت کودکان در این ملاقات ها خسته، گیج و تا حد زیادی ترسیده می شوند. در این ملاقات ها حریم خصوصی وجود ندارد. مادران زندانی می توانند با خرید کارت تلفن در زندان با کودکان خود تلفنی صحبت کنند، اما معمولا دستمزد این زنان در زندان کم است و آنها در پرداخت هزینه ها ناتوان هستند و همچنین، برای تلفن در زندان صف های طولانی وجود دارد. استفاده از تلفن همراه در زندان ممنوع است و امکان ارسال پیامک و یا ایمیل برای زندانیان وجود ندارد. 

«ژولیت لیون» از اداره اصلاحات زندان می گوید: " والدین از طریق تلفن می کوشند تا به کودکان خود مسائل روزمره مانند: «فراموش نکنند که به دندانپزشک بروند» را یادآوری کنند."

یک مشکل دیگر که در زندان ها وجود دارد این است که وقتی زندانیان در زندان رفتار اشتباهی انجام می دهند، یکی از مجازات های آنها حذف حق دیدار است. متأسفانه، با این کار کودکان بیگناه مجازات می شوند که در انتظار ملاقات والدین خود هستند.

منبع:

https://www.independent.co.uk/news/uk/crime/mothers-prison-imprisonment-separates-around-17000-children-from-their-mothers-every-year-145193.html

 


نظر شما