«سید عباس عراقچی» وزیر امور خارجه جمهوری اسلامی ایران در گفتوگویی، ضمن دفاع از تعامل سازنده با جهان بر پایه اصول بنیادین «عزت، حکمت و مصلحت»، گفت که در ماههای اولیه آغار به کار خود به عنوان وزیر خارجه، ضروری بود گامهای معناداری برای جلوگیری از یک جنگ فراگیر منطقهای بردارد و ادبیات مخصوص جنگ را بهکار گیرد.
عراقچی گفته است: «یک جنگ تمام عیار، ادبیات و لحن خاص خود را دارد و سیاست خارجی کشور به دلیل شرایط جنگی وارد این عرصه شد. ما تعامل فراگیر را دنبال میکنیم و اثرگذاری سیاست را در نظر داریم.»
او در توضیح واکنش ایران به سیاست فشار حداکثری «دونالد ترامپ» رئیسجمهور آمریکا گفته است: «اگر در شرایطی که طرف فشار حداکثری تحمیل میکند، وارد مذاکره شویم، از موضع پایین وارد مذاکره شدهایم و دستاوردی نخواهیم داشت. این موضوع سر لجبازی یا آرمان خواهی نیست و یک موضوع کارشناسی است. باید به طرف مقابل ثابت شود که سیاست فشار کارآیی ندارد تا آن موقع بتوانیم در شرایط برابر پشت میز مذاکره بنشینیم.»
عراقچی که با روزنامه ایران گفتوگو میکرد، در ادامه تصریح کرد: «راهبرد صبر ما مبتنی بر یک صبر انفعالی نیست، بلکه صبر همراه با ابتکار عمل است. ما اصلاً یک سیاست منفعلانه نداریم که بنشینیم نگاه کنیم چه تصمیمی برای ما میگیرند؛ نه، حتی درخصوص مذاکرات احتمالی هستهای هم طراحی داریم و برنامهریزی کردهایم. مذاکرات که به صورت غیرمستقیم جریان دارد. کانال سه کشور اروپایی برقرار است. با آقای گروسی و آژانس هستهای همکاری داریم و یک ایده جدید برای حل مسائل مطرح است که داریم بررسی میکنیم.»
وزیرخارجه ایران ضمن یادآوری میانداری اروپاییها در مذاکرات برجام، گفت: «اروپاییها در دور گذشته نقش واسط خوبی ایفا کردند، الان هم میتوانند ایفا کنند. ما این مذاکرات با اروپاییها را ادامه میدهیم و به موازات آن رایزنیهای نزدیک با روسیه و چین ادامه دارد، اما نهایتاً آمریکا باید تحریمها را بردارد ولی زمانی وارد مذاکره مستقیم خواهیم شد که از حوزه برابر و فارغ از فشار و تهدید باشیم و مطمئن باشیم که در آن صورت منافع ملی مردم تأمین خواهد شد.»
عراقچی درباره به «محدوسازی دشمنی» اشاره میکند و در رابطه با آن میگوید: «ما میتوانیم هزینهها را کاهش دهیم».
او در پاسخ به سوالی درباره اینکه «آیا سیاست کاهش هزینه از مسیر احیای کانال مذاکره غیرمستقیم مسقط هم میگذرد؟»، گفت: «بله. شیوه عجیب و غریبی هم نیست و مکرر در طول تاریخ اتفاق افتاده است. کشورهایی که حاضر نبودند با همدیگر مستقیم صحبت کنند، غیرمستقیم صحبت کردند؛ بنابراین مذاکره غیرمستقیم انجام شدنی است. این طور نیست که نشدنی باشد و این مدل خیلی محل ایراد نیست. مهم این است که اراده مذاکره و توافق منصفانه و عادلانه در شرایط برابر پیش بیاید و دیگر شکل آن مهم نیست.»