آبتاب– فاطمه مهسا کارآموزیان- گونههای مختلف آویشن به عنوان مطبوعکننده و طعمدهنده کاربرد دارند. آویشن ضدسرفه، خلطآور، ضدنفخ، ضدمیکروب، و ضدقارچ است. این گیاه در درمان تینیا ورسیکالر (نوعی بیماری پوستی) و شبادراری کودکان بکار میرود. در طب سنتی از آویشن به عنوان دارویی ادرارآور، و ضدنفخ استفاده میشده است. آویشن اشتها آور است.
ترکیبات گیاه
آویشن خاصیت ضدمیکروبی، ضدقارچی و ضدانگلی دارد و این به جهت وجود ماده تیمول در آن است ولی با توجه به اینکه تیمول خاصیت سمی دارد، در مصرف آویشن زیادهروی نکنید.
جوشانده: ۱۰ گرم آویشن را در یک لیتر آب ریخته و جوشانده آن را در طول روز میل کنید.
توصیهها: به خاطر تیمول یا عصاره آویشن که در فرآوردههای خمیردندانی بکار رفته است، مواردی از التهاب لب و زبان گزارش شده است. التهاب مزمن در پوست سر نیز از صابون و شامپوهای حاوی تیمول دیده شده است. در مورد مصرف دراز مدت آن رعایت احتیاط ضروری است و عصاره آن به تنهایی و به صورت رقیق نشده نباید مورد مصرف قرار گیرد. مصرف آن در حاملگی و شیردهی با دوزهای معمولی اشکال ندارد. مصرف گونههای مختلف آویشن بر نظم قاعدگی مؤثر بوده ولی مقادیر زیاد آن نباید مصرف گردد.