به اعتلای کشورمان معتقدیم

سید حسن خمینی: برای حسینی بودن باید نیت‌ها را خدایی کنیم

آبتاب، حجت الاسلام و المسلمین سیدحسن خمینی طی سخنانی در جمع دانشجویان دانشگاه امام خمینی در شهر گلگیت پاکستان به تفاوت حضرت امام علی (ع) با معاویه و امام حسین (ع) با یزید و پیامبر اسلام (ص) با جهل ابوسفیان و امام خمینی با صدام پرداخت و تصریح کرد: “فرق همه این‌ها در نیت‌ها است. امام حسین جز خدا و جریان مقابل آن جز برای خود و نفس اماره شمشیر نزدند. ما اگر می‌خواهیم حسینی باشیم باید نیت‌ها را خدایی کنیم؛ اگر امام خمینی نیز توفیقی در زندگی داشت به خاطر نیت خدایی بود. من در کار نیست. اگر توانستیم منیت را کنار بگذاریم و برای خدا کار کنیم ارزشمند و اثرگذار است و مهم‌تر از همه اینکه، در جبهه حسین(ع) هستیم. اگر نیت ما خدایی نبود، ممکن است در زبان نام حسین بیاوریم اما در دل یزیدی باشیم.

به گزارش جماران؛ حجت الاسلام و المسلمین سید حسن خمینی در جمع دانشجویان به طرح این سوال پرداخت که تفاوت میان شخص امام حسین (ع) و یزید و اردوگاه آنان چیست؟ و اظهار کرد: ممکن است خیلی راحت بتوان به این سوال پاسخ داد؛ امام حسین(ع) نوه پیامبر است و یزید نوه ابوسفیان است؛ یکی عامل به احکام خدا است و دیگری شارب الخمر است. این مظهر تقواست و آن دیگری هویت اش شرارت است. اما اگر یک پله سوال را بالا ببریم ممکن است پاسخ سخت‌تر شود. فرق امیرالمؤمنین و معاویه چیست؟ یزید خیلی علنی مرتکب گناه می‌شود، اما معاویه خود را ظاهر الصلاح نشان می‌داد.

وی افزود: اینکه می‌گویند ریا مبطل اعمال است، یک قاعده عقلایی است. فکر نکنید این تعبیر امری پیچیده است؛ معنای آن این است که شما اگر کاری را برای من انجام می‌دهید من باید مزد آن را بدهم، اما اگر برای خدا کار کردید او مزد آن را می‌دهد. اگر نماز خواندید برای اینکه مردم بگویند «به به»، در این صورت مزد آن را هم گرفته‌اید! اگر کسی ریا میکند یعنی کار را برای غیر خدا می‌کند. پس خدا چرا باید مزد این کار را بدهد؟! چرا که نیت انسان اعمال او را معنادار می‌کند. 

نیت‌ها اگر فرق کند اعمال متفاوت می‌شود

وی به تفاوت میان امام حسین(ع) و یزید پرداخت و گفت: فرق در نیت‌ها است. البته در اعمال نیز تفاوت وجود دارد، اما فرق مهم در نیت است. فرق امیرالمؤمنین و خلفا و معاویه و دشمنانش در نیت‌ها بوده است. فکر نکنید این سخن، مبالغه است؛ چون کاری که نیتش صد درصد و فقط و فقط برای خدا باشد در دنیا نیست؛ چنین عملی فقط از علی بر می‌آید. ما خیلی هنر کنیم ۵۰ یا ۶۰ کارمان برای خدا است. اگر توانستید یک درصد خلوص نیت خود را بالا ببرید تمام این عمل هزاران بار ارزشمند است؛ حال اگر کسی بتواند این را به صد درصد برساند به بی‌نهایت رسانده است. بی‌نهایت معادل تمام عددها و همه‌ی بی‌نهایت‌های دیگر است و بی‌نهایت از همه چیز بالاتر است.

سیدحسن خمینی با تاکید بر بالا بردن شناخت خود و خلوص نیت که به بی‌نهایت میرسیم، گفت: علی می‌تواند به بی‌نهایت برسد. اما بقیه اگر هنر کنیم همان‌قدر که جهت خیر به جهت شر چرخش پیدا نکند، کافی است. فرق بین امام حسین با یزید در جنگ و عدد لشکر و حتی در نوع جنگیدن نیست. امیرالمؤمنین در جنگ صفین که با معاویه می‌جنگید، اینطور نبود که بگوییم جور دیگری می‌جنگید؛ همان‌طور که لشکر معاویه شمشیر، سپر و اسب داشت لشکر امیرالمونین نیز داشت. در جنگ احد بعد از اینکه آن اتفاق سنگین با شهادت حمزه افتاد از طرف ابوسفیان آمدند و به پیامبر گفتند کشته‌های احد در مقابل کشته‌های بدر که پیامبر جواب داد، کشته‌های احد در بهشت است و کشته‌های بدر در جهنم است. پس «یک در مقابل یک»، نیست؛ بلکه نیت‌ها اگر فرق کند اعمال متفاوت می‌شود.

اگر می‌خواهیم حسینی باشیم باید نیت‌ها را خدایی کنیم.

اگر امام خمینی توفیقی در زندگی داشت به خاطر نیت خدایی بود.

اگر نیت ما خدایی نبود، ممکن است در زبان نام حسین(ع) بیاوریم اما در دل یزیدی باشیم.

به تفاوت حضرت امام علی (ع) با معاویه و امام حسین (ع) با یزید و پیامبر اسلام (ص) با جهل ابوسفیان و امام خمینی با صدام  و تصریح کرد: فرق همه این‌ها در نیت‌ها است. امام حسین(ع) جز خدا و جریان مقابل آن جز برای خود و نفس اماره شمشیر نزدند. ما اگر می‌خواهیم حسینی باشیم باید نیت‌ها را خدایی کنیم؛ اگر امام خمینی نیز توفیقی در زندگی داشت به خاطر نیت خدایی بود. او گفت، «من» در کار نیست. اگر توانستیم منیت را کنار بگذاریم و برای خدا کار کنیم ارزشمند و اثرگذار است و مهم‌تر از همه اینکه، در جبهه حسین(ع) هستیم. اگر نیت ما خدایی نبود، ممکن است در زبان نام حسین(ع) بیاوریم اما در دل یزیدی باشیم.

وی در پایان، طلبه‌ها و دانشجویان جوان را خطاب قرار داد و افزود: بسیار سعی کنید از همان آغاز دوره طلبگی و دانشجویی خود این امر را برای خود سرلوحه قرار دهید. فکر نکنید اگر پا به سن بگذارید می‌توانید درست کنید. امام در نامه‌های خود به خانواده می‌گفتند از همان جوانی کار خود را درست پیش ببرید نگویید که در ۶۰، ۷۰ سالگی روزه و نماز می‌خوانیم و توبه می‌کنیم؛ از همان آغاز نیت‌ها را خدایی کنیم. در این صورت، بعدا می‌توانیم بگوییم که به اندازه خود حسینی شده ایم.

Email
چاپ