تاریخ انتشار :

دلنوشته ای بر واقعه عاشورا

      کیومرث ترکاشوند

واقعه عاشورا یک  اتفـاق تـاریخی در تقــویم قمــری نیســـت که در یک زمان و مکان خاص اتفـاق افتـاده و امام حسیــن (ع)  مظــلومانه کشته شـده.

عـاشـورا نمــاد آزادگی و آزاده زیستـن است و امام حسیـن (ع) پـرچمـدار این تفکر زیباست که هــر روز در زنـدگی ما در جریان است و دشت کربلا وجــود خــود ماست، در باور و پنــدار ما، حسین (ع) و یـزیدی پنهان زنده انـد که هـر روز و در هـر جا در حـال نبـردنــد. حال اگــر روزمان را با دروغ، خیانت، عهـد شکنی، دزدی، هتک حرمت افـراد و دوستـان و آشنایان، حق الناس، و حقی را له کردن و قوانین اخلاقی را زیر پا نهـادن شــروع کردیم؛ حسین (ع) را سـربـریده ایم و اگر یک کارخوب و انسان دوستانه، انجام نــدادیم، حســین (ع) را تشنه نگـه داشتــہ ایم.

و ای کاش در کنار عـزاداری و به سـوگ نشستن برای امام حسین (ع) و یارانش و بـرطبل و سنج خالی از حقیت عاشورا کوبیـدن، با رفتار و پنـدار نیک و عشــق ورزیـدن به همـدیگــر، و آرزوی صلح و دوستی برای جهانیان و در یک کلام با التـزام به “انسـانیت” امام حسیـن ‌(ع) درونمـان را سیـــراب کرده و بـه نــدای؛ هل من ناصرا ینـصرنی؛ وی  لبیک بگــوییم.

گریه بر تشنگی حسین (ع) نه رسم آزادگیست و نه پیام کربلا! و اگر تشنه ای را در همسایگی ات لیوانی آب دادی، در رکاب حسین بوده ای و در این روزهای سخت که کشور  عزیزمان در آتش فقر و بیکاری و بلایای طبیعی میسوزد؛  اگر شیعه علی (ع)  هستیم و در مکتب  سالار شهیدان امام حسین (ع) درس آزادگی و آزاده زیستن را آموخته ایم؛ پس بیایید بجای کوبیدن بر طبل خرافه گری و دایر کردن دکان جهالت برای فروش شربت تزویر و ریا، با همدلی لیوانی آب بر سیل زدگان برسانیم و بجای هزینه های گزاف برای پارچه کشی در پیاده روها و معابر عمومی که نتیجه ای جز ایجاد ترافیک و ضربه بر اقتصاد زخم خورده کشورمان ندارد، بیاد خیمه های به آتش کشیده شده اهل بیت پیامبر (ص) در روز عاشورا، چادری بفرستیم برای آن هم وطنی که خانه و دسترنج کل عمرش را آب با خود برد؛ هرچند با هیچ پولی نمی توان جای داغ عزیزانش را که قربانی سیل شدند را التیام بخشید.

پیام عاشورا آزاده زیستن است، نه گریه و زاری و سینی شربت نذر کردن و پوشاندن سطح شهر از ظروف یکبار مصرف؛ پس آزاده باش ای عزیز، رسم آزادگی را از نهضت کربلا بیاموز و حسین وار زندگی کن، نه برای گریه و شیون؛ بلکه برای دستگیری و انسانیت و به جای مزاحمتهای صوتی و سد معبر کردن از علی (ع)؛  آموز اخلاص عمل را و با رعایت پروتکل های بهداشتی و عدم اجتماع و کمک به خانواده های نیازمند ایران خسته از غم زمانه خود را از نابودی بیشتر نجات داده و یکبار دیگر شکوه و عظمت ایران زمین را احیاء کنیم. بـا آرزوی قبـولی عـزاداریها شما سـروان برای سـالار و سـرور آزادگان جهان؛ امام حسیـــن علیـه السـلام.