تاریخ انتشار :

سخنی با مسئولین

    نویسنده: کیومرث ترکاشوند

با سلام و عرض ادب

سـرزمین، مادری ما ایران از دیر باز مهد تمدن و فرهنگ غنی بوده است و در کمتر کشوری، می توان تمدنی با این همه تنـوع از شعر و داستان گرفته تا هنر و کارهاِی دستی که هریک دارای ظرافت خاص خود می باشد، یافت.
و در تمام این آثار از متون ادبی شعرا گرفته تا کاشی کاریهای منقش، به زندگی گذشتگانمان، یک چیز بخوبی نمایان است و زبانزد عام و خاص در بین ملل دنیاست؛ و آن روحیه “جــوانمـردے، مهمانـوازی، و نوعدوستی” ما ایرانیان است.
و از میان تمام خصلتهای خوب بجا مانده از دیرباز تا حال ورزش زیبای باستانی و کشتی نماد “جوانمـردی” در ایران بوده و هست. و در این میان می توان به گذشت و خصلت پهلوانی پـوریای ولی در روزگار دور و در عصـر ما جهـان پهلوان تختی اشاره کرد.
که نیاز به گفتن نیست و اظهـر من الشمس است!
و با این مقـدمه با نگاهی گذرا به جایگاه ورزش های زیبای هـوای در کشورمان می پردازیم.
اگر بگوییم از میان آنها خلبانان پرواز با “پاراگـلایدر”و “پاراموتور، کایت” را از نظـر منش و رفتار با منش کشتی گیران باستانی کار کنار هم بگذاریم، اغـراق نکرده ایم.
زیـرا هر انسانی با هر لباسی، پاے در آسمان می گـذارد. مسلماً از شجاعت و شهامت بالایی برخوردار است و مهمتر از همه قدم نهادن در آسمان حرمت دارد! آسمان در فرهنگ و زبان تمام ملل سمبل پاکی، سخاوت، بزرگی، و یکرنگی و یکدلیست. و درآمیزه های دینی نیـز آسمان مقـدس بود و جایگاه فرشتگان مقرب درگاه خداوند باری تعالاست. و تنها جایست که از آلودگیهای زمین مبراست.


جناب آقای مسئول!
حال علت این همه دشمنی و نگاههای مغرضانه به این ورزش چیست!؟
نکند رنگ عینکهای آنها و یا نوع پوششان آزارتان میدهد!؟
آیا می دانید بسیاری از مربیان دلسوزی که در این ورزش فعالیت دارند، همان سربازان وطن هستن که در دوران دفاع مقدس از خاک و آرمانهای انقلاب از جان مایه گذاشته اند.و در میان آنها هستن عزیزانی که هنوز “ترکش” ۷ خمپاره های دشمن برتنشان مانده است!؟
برادر بزرگوارم در جایگاه وزیر ورزش و جوانان از شما می پرسم: “سهم ورزشهای هوای از بودجه سالانه کشور چقدر است!؟ اصلاً بودجه ای برای این جامعه بزرگ ورزشی در نظر گرفته می شود.”


آقای مسئول: لطفاً به من پاسخ دهید.
من نیز مانند سایر ورزشکاران از حمایتهای قانونی و قضائی برخوردارم و اگر بنا به دلایلی تجهزات گران قیمت پروازیم توسط افرادی در نهادهای مختلف توقیف شد. و بخاطر عدم اگاهی آن عزیزان از شرایط حمل و نگهداری خاص این تجهیزات بال پروازیم آسیب دید بابستی به کجا مراجعه کنم…
روی سخنم با شما مسئولین در نهادهای ورزشیست. شماهایی که نام ایرانی بودن را با خود به همراه دارید و بایستی به چیزی جز اعتلای پرچم مقدس سرزمینمان در سکوهای قهرمانی فکر نکنید.
با تمام این تفاصیل چرا ورزشی با این همه پتانسیل و داشتن خلبانان خوب و دانش آموخته پرواز در میان سازمانها و فدراسیونهای مختلف ورزشی کشور حتی یک صندلی هم ندارند.!؟
چرا بایستی جوانانی که سالها خاک این ورزش را خورده اند و از روی عشق و علاقه بنام ایران بایستی با هزینه های گزاف و شخصی خود در مسابقات خارج از کشور شرکت کنند!؟
بزرگوارانی که در کرسی های مدیریتی صدا و سیمای ملی نشسته اید، آیا آن جوان عزیزی که با جیب خود و به جان خریدن خطر ساعتها در اسمان می چرخد و رکوردی را از خود ثبت می کند؛ ارزش کارش به اندازه آن وزنه بردار عزیز و یا کشتی گیر نیست که حتی اخبار موفقیتهایش را هم پوشش نمی دهید.
راستی اصلاً یادتان هست یک بار از این عزیزان در برنامه ای نام ببرید و یا مهمان مردم باشند در یکی از ده ها شبکه تلویزیونی که با بودجه این مردم اداره می شوند…

آقای وزیر محترم ورزش:
شما که سوگند خورده ای تا حافظ جان و مال و آرامش ورزشکاران باشید.! خبر دارید که سایتهای پروازی کشور یکی یکی به بهانه های واهی تعطیل می شوند…و حتماً به گوشتان رسیده که تنها سایت رسمی پایتخت که علاوه بر اینکه آبرو و حیثیت جامعه ورزشهای هوایست در بین کشورهای جهان، صدها خانواده نیز از آنجا معیشت خود را می گذراندند و خود زنجیروار باعث رونق صدها کسب و کار است، مدتیست به بهانه های بی پایه و اساس و عدم مدیریت صحیح و حرفه ای، تعطیل شده و صدها جوان عاشق پرواز که هر بعد از ظهر با چرخش بالهایشان آسمان غرب تهران را زیبا نموده و چشم رهگذران را نوازش میدادند….ناامید و مأیوس خانه نشین شده ویا چوب حراج بر فروش تجهیزات خود زده اند..‌
در پایان از شما مسئولین محترم انتظار داریم که به این ورزش نیز توجه بیشتری شود و با سر و سامان دادن به بخشهای مدیریتی جامعه ورزشهای هوایی شرایطی عادلانه همراه با حمایت های دولتی را ایجاد نموده تا فرزندان این سرزمین بدون دغدغه هر صبحگاه از کوه های زیبای ایرانم همراه با نسیم صحبگاهی پرواز کنند و بتوانند پرچم زیبا و غرور آفرین کشورم را در میدانهای جهانی به اهتزاز درآورند.