تاریخ انتشار :

وسواس زیبایی

     نویسنده: سروش آریا

یک دختر جوان هفده ساله که امسال رتبه هفتاد کنکور را کسب کرده بود، بعد از انجام یک عمل زیبایی به کما رفت، دچار مرگ مغزی شد و امروز اعضای بدنش را به بیماران نیازمند پیوند زدند. یک دختر نوجوان احتمالاً باهوش و کوشا. یک آینده درخشان و هیجان انگیز، یک استعداد انسانی تکرار نشدنی و گرانقدر، بابت هیچ از میان رفت. نمی خواهم شعار بدهم و شکر خدا همه ماها سن و سالی ازمان گذشته است ولی واقعاً این وسواس زیبایی چیست؟ اصلا مگر زیبایی معیار واحدی دارد که کسی بتواند در افراد ایجادش کند؟ این چه جنون بی معنایی است؟ حتی کسانی که پا به سن می گذارند و می خواهند با کشیدن پوست و تزریق بوتاکس و … سن خودشان را کمتر نشان دهند. کهولت یک بیماری نیست. تباهی نیست. مرحله ای است در مسیر متداوم زندگی. بله ناراحت کننده است، کاش انسان ها هرگز پیر و ناتوان نمی شدند و هرگز نمی مردند ولی حالا اینطوری است و کشیدن پوست باعث نمی شود شما جوان شوید. واقعیت این است که هر کدام از ما با بدنی منحصر به فرد به دنیا آمده ایم، چه از آن خوشمان بیاید چه نه. پس بجای وسواس در مورد آن و تلاش برای تغییر دادنش، وقت اندکی که داریم را صرف کارهای مفیدتر و هیجان انگیزتر کنیم. منظورم اختراع و اکتشاف نیست. فیلم خوب ببینیم، با آدم های حسابی حرف بزنیم و معاشرت کنیم، سفر کنیم، عشق بورزیم و … این وسواس واقعاً احمقانه است. ببخشید اگر خیلی شعاری بود.