به اعتلای کشورمان معتقدیم

گمشده های جغرافیایی

    نویسنده: نگار احمدی

دنیز، دختر علی دایی است که ساکن لندن است. این دختر چه قدر با دخترهای همسن و سال خودش در ایران فرق میکند!
پر از امید، انرژی و انگیزه… دختری هدفمند که از آرزوهایش صحبت می کند! بدون آرایش با چهره ای که هیچ گونه دستکاری در آن دیده نمیشود. پر از نشاط و لبخند…
چند سال با دختران نوجوان همسن و سال دنیز در قالب تدریس سر و کار داشتم تمام هم و غم آنها به دست آوردن یک پسر در زندگی شان بود. تمام رقابت و جنگ و جدال شان هم باز بر سر به دست آوردن یک پسر! قهر و آشتی شان هم … حتی وقتی از آنها می پرسیدم چرا میخواهید به دانشگاه بروید با صراحت و صداقت یکی از علت های مهم رفتن به دانشگاه را فرار از محدودیت های ایجاد شده در خانواده و دسترسی بیشتر به جنس مخالف اعلام می کردند! پیدا کردن دوست پسر و شوهر را با قاه قاه خندیدن بلند و صریح بیان می کردند! و حالا مدتی است به طور میدانی با دختران آسیب دیده اجتماعی سر و کار دارم. دخترانی که محصول خانواده، جامعه و آموزش و پرورش پر از عیب و نقص هستند. دخترانی به قهقرا رفته که از سقوط، به سکس و سیگار پناه برده اند. روانشناس مرکز سوالی معمول از تمام شان می پرسد “هدف کوتاه مدت، میان مدت و بلند مدت ات در زندگی چیست؟” و آنها فقط هاج و واج به ما نگاه می کنند! خیلی هاشان بعد از سکوتی ممتد در پاسخ به این سوال گفته اند: “نمی دانم”
می دانم از دنیز دایی تا دختران سرزمین ام جغرافیایی به وسعت یک دنیا فاصله است! جغرافیایی که روز به روز بر تعداد گمشده هایش افزوده می شود.

Email
چاپ