تاریخ انتشار :

فریدالله ادیب آیین: نابودی هنر موسیقی اعلان جنگ با «فرهنگ و هنر» است!

 

فریدالله ادیب آیین هنرمند نقاش پیشکسوت معاصر افغانستان یادآور شد بار دیگر جهان شاهد قدرت نمایی جهل و تحجر شده و در کمال ناباوری این بیدادگری با بیتفاوتی و یا چشم پوشی قدرتمندان و منادیان حقوق بشر، دموکراسی غربی، دموکراسی دینی و مدعیان بشردوستی همراه شده است. در هنگامه ی جنگ افروزی طالبان تروریست، ملت افغانستان را در عسرت و خفقان فرو می غلتاند و آخرین بارقه های شور و امید و وجدان در میان بیداردلان افغان به قربانگاه رانده میشود. اعتماد سازی طالبان در سطح منطقه اما طالبان هرگز به تعهدات خود در جامعه بین المللی عمل نخواهد کرد زیرا این گروه افراطی مزدور پاکستان و قطر بوده و است. اما چشم مردم افغانستان به داین بود مسعودها هسته ی امید و نجات را در آن بنا نهاده است، اکنون در بی پناهی و مظلومیت به آخرین سنگر رویارویی روشنایی با تاریکی و تباهی بدل شده است. این بار اما تفکر بنیادگرا در سکوت و با حمایت برخی قدرتمندان، بر تاریخ، حال و آیندهی یک ملت شوریده و در گامهای خون ریز خود نه تنها به قتل هنرمند و غیر هنرمند همت بلند داشته، بلکه از انهدام سازهای هنرمندان نیز ابایی به خود راه نمیدهد. جهانیان را به دیدن حقایق و وقایع افغانستان فرا میخوانیم و خواهان توجه و پشتیبانی از ملت رنجور این کشور هستیم و اعلام میکنیم که نابود کردن سازهای موسیقی، اعلان جنگ با فرهنگ و هنر و هنرمند و ستیز با انسانیت است. باور داریم که امروز باید بر علیه جنگ و نفرت پراکنی هم صدا شویم و اندیشه های واپسگرا را محکوم کنیم و تلاش کنیم تا جهان وادار به واکنش علیه ظلم و جنایت سیستماتیک علیه یک ملت شود. ما به جهان نهیب میزنیم که ستیزه گری با فرهنگ و موسیقی، لکه ی سیاهی بر روح انسان در تاریخ خواهد بود و به این وسیله با محکوم کردن اعمال طالبان در افغانستان، رفتارشان را معادل جنایت علیه بشریت و فرهنگ ستیزی نظام اند میدانیم و خواستار میانجیگری دولتها و افکار عمومی جهان و مواجهه با طالبان تروریست و افراطی. همه شاهد بودیم که واکنش زیادی از سوی فعالان اجتماعی، هنرمندان و سیاستمداران کشور ها که اعدام جنایتکارانه هنرمندان را نشان داد که طالبان به شریعت، قانون و هیچ چیز اعتقادی ندارد. بسیاری از اهل هنر و جامعه مدنی افغانستان و جهان خواسته شد که در مقابل این جنایت سکوت نکنند و نگذارند صدای هنر در کشور خاموش شود. این انتقاد توسط فریدالله ادیب آیین از جامعه جهانی است.

فریدالله ادیب آیین (زاده ۱۶ آبان ۱۳۴۴ در شهر باستانی هرات) اهل افغانستان سیاستمدار، منتقد، مهندس، مخترع، نوآورخلاق، کارآفرین، هنرمند نقاش، پژوهشگر، محقق و مجموعه دار آثار هنری ساکن ایران است. ادیب آیین از نقاشان پیشگام جنبش هیجان‌نمایی، انتزاعی در هنر پسا مفهومی و نبوغ او بخصوص برای افغانستان بارز شناخته شده‌ است. وی برای نقاشی های خود با تکنیک (کنشی، کششی، پاششی) منحصر به فرد خود را دارد. مجموعه هنری ادیب آیین آثار تابلو های نقاشی نصرالله سروری گنجنیه هنری پیام آور موضوعات (فرهنگی، ادبی، تاریخی، اجتماعی، سیاسی، فلسفی) و حقایق در تمامی زوایای افغانستان در گذر تاریخ معاصر به تصویر کشیده است. فریدالله ادیب آیین به خاطر داشتن مجموعه ای از آثار هنری، فرهنگی و تاریخی افغانستان اشتهار یافته مجموعه وی مورد توجه بسیاری از موزه های مهم جهان به ویژه کشور های منطقه خاورمیانه قرار گرفته است. مجموعه هنری ادیب آیین از طرف اداره کل موزه های وزارت میراث فرهنگی، گردشگری و صنایع دستی ایران تحت عنوان «مجموعه راه لاجورد» موزه خصوصی ثبت گردیده است. عمده دارایی فریدالله ادیب آیین را مجموعه‌ او را تشکیل می‌دهد که بالغ سیصد میلیون دلار ارزش دارد.

فریدالله ادیب آیین بین دهه ۶۰ و ۷۰ چهار اختراع داشته است و در ۱۶ خرداد ۱۳۷۰ اختراع ماشین جوش و پرس پلاستیک به پارچه به وسیله امواج رادیویی برای اولین بار در جهان به شماره ثبت (۲۴۳۲۰) را به نام خود به مدت بیست سال ثبت کرد و با اخذ گواهی اختراع از اداره ثبت شرکت ها و مالکیت صنعتی را از (ایران) دریافت کرده است فریدالله ادیب آیین در دهه هفتاد به کار آفرینی مجری و طراح سیستم های مخابراتی مبدل تلفن همراه به ثابت برای شرکت مخابرات ایران به مدت شش سال پرداخت. ادیب آیین مجری چندین پروژه نوآوری بوده است و اکنون به تحقیقات توسعه هوشمندسازی کنترل آبیاری گیاهان کشاورزی طبق استاندارد های پنمن مانتیث (ASCE) فائو پرداخته است.