برای کاهش خشونت در مدارس چه باید کرد؟

   نویسنده: مرتضی رجائی خراسانی

 

    هنگامی که فرزندتان به مدرسه می رود، شما به عنوان پدر و مادرش بسیار خوشحال هستید؛ اما ممکن است که او یک روز به خانه بیاید، در حالی که بر روی بدنش آثاری از زخم و یا خونریزی وجود داشته باشد. طبیعی است که از وی بپرسید که چه اتفاقی برایش افتاده است. کودک پاسخ می دهد که فردی در مدرسه او را مورد ضرب و شتم قرار داده است و این برای شما بسیار دردناک خواهد بود و متأسفانه، خشونت در مدارس مشکلی رایج در بین جوامع مختلف در سرتاسر دنیاست. گمان نکنید که خشونت در مدارس، مشکل جدیدی است؛ بلکه باید بدانید که این عمل ریشه باستانی دارد. یکی از موارد دردناک خشونت در مدارس، قتل و عام دانش آموزان، معلمان و مدیر مدرسه با سلاح گرم در آمریکا بود که دنیا را تکان داد و اهمیت منع حمل اسلحه و تأمین جدی امنیت مدارس را به گونه ای دیگر مطرح کرد. این قبیل حوادث معمولا چند روزی در تیتر رسانه ها قرار می گیرند و بعدها به فراموشی سپرده می شوند، حال آنکه برای حل آن نیاز به ارائه راهکارهای عملی و مؤثر در هر جامعه احساس می شود. اگر شما از افرادی باشید که شبکه های خبری را دنبال می کنید، حتما در مورد موضوع خشونت در مدارس زیاد شنیده اید و در مورد آن آگاهی دارید. شنیدن در مورد مزاحمت، قتل، زخمی شدن و یا تجاوز بسیار دردناک است، اما به چه دلیل این حوادث رخ می دهند و چرا خشونت در جوامع مختلف رو به گسترش است؟

    پاسخ این سؤال را می توان با توجه به شخصیت افرادی که در کنار دانش آموز زندگی می کنند، بیان کرد. این افراد شامل: پدر و مادر، همکلاسی ها، معلمان و افراد جامعه هستند. آیا محیط جامعه به گونه ای است که خشونت را ترویج می کند؟ آیا فیلم های خشونت آمیزی که در آن یک قهرمان دهها تن را می کشد  و یا بازی های رایانه ای که برای کشتن افراد امتیاز می دهند، در دسترس دانش آموزان هستند. اگر این گونه است، همه چیز به ایجاد رفتار خشن در دانش آموز کمک می کند. والدین باید آگاه باشند که مسئولیت آنان چیزی بیشتر از فرستادن فرزندانشان به مدرسه است. 

    امروزه، به دلیل افزایش هزینه های زندگی لازم است که پدر و مادر هر دو شاغل باشند. آنها بیشتر وقت خود را صرف کار می کنند و در نتیجه کودک در تنهایی آنچه را که دوست دارد، بی هیچ نظارتی؛ انجام می دهد. او هنگام نیاز برای حل مشکلش کسی را در کنار خود ندارد تا به او کمک کند، لذا خود به تنهایی تصمیم می گیرد و در بسیاری از موارد به اشتباه می افتد. شایان ذکر است که خانه باید مکانی امن و استراحتگاهی مطمئن برای کودک باشد تا او به دنبال پیدا کردن پشتیبان در هر جائی نباشد. نیاز است تا والدین وقتی را به کودک خود اختصاص دهند و به مشکلات او گوش دهند و برای یافتن بهترین راه حل با وی همفکری کنند. کودک باید احساس کند که در هر زمان که نیاز داشته باشد، والدین حامی اش هستند.     به غیر از پدر و مادر، کودک باقی وقت خود را بیشتر با معلمان مدرسه و کارکنان آن می گذراند، لذا نیاز است تا آنان حس مسئولیت خود را در قبال کودکان افزایش دهند؛ و اما اینجا نیز یک مشکل وجود دارد و آن این است که بسیاری از معلمان و مسئولین یک مدرسه بیشتر به پول فکر می کنند. برای آنان دانش آموزان صرفا مشتریانی هستند که برایشان پول می آورند. با چنین رویکردی، آنان دیگر مراقب کودکان در مدرسه نیستند و به همین دلیل، متأسفانه خشونت در مدارس رو به افزایش است. در هر جامعه ای نیاز به پیشگیری و یا کاهش خشونت وجود دارد. برای توقف خشونت در مدارس بسیار مهم است که از کودکان حمایت شود. همچنین، لازم است تا مدیریت مدرسه و معلمان به دانش آموزان صرفا به عنوان یک دانش آموز نگاه کنند و او را به صورت یک مشتری نبینند. آنان باید به تک تک دانش آموزان توجه کنند و زمانی را برای راهنمایی و رفع نیازهای آنان اختصاص دهند. آنها باید شناخت روانی صحیحی از دانش آموز داشته باشند و او را در جهتی صحیح هدایت کنند. کمک گرفتن از کارشناسان متخصص در مدارس امری ضروری است. هر مدرسه باید پرونده ای برای هر دانش آموز داشته باشد و بتواند مشکلات رفتاری وی را در آن منعکس کرده و برای رفع آن از روانپزشکان و روان درمانگران کمک بگیرد. این افراد با داشتن تخصص به خوبی کودک را درک کرده و او را برای اصلاح رفتار خشونت بارش همراهی می کنند. زمانی که شناخت صحیحی از رفتار هر دانش آموز در دست باشد، کنترل خشونت در مدارس امری آسان خواهد بود.

      واقعیت این است که کودکان بی گناه هستند. آنها نمیدانند که چه رفتاری صحیح یا اشتباه است، لذا وظیفه والدین و مسئولین مدرسه است که او را یاری رسانند. مدارس باید در این ارتباط پاسخگو باشند و به وظیفه خود عمل نمایند. والدین نیز به جای انکار مشکل روحی فرزندشان باید برای رفع آن با مدرسه همکاری کنند. اگر فرزند ما در محیطی سالم بزرگ شود، شخصیت او به خوبی رشد خواهد کرد و عکس این قضیه نیز صادق است. ارائه آموزش مناسب در جهت یک شهروند خوب بودن و راهنمائی دانش آموز با عشق و محبت و حمایت از او به رفع خشونت کمک شایانی می کند. این وظیفه رسانه ها، مدارس و والدین است که برای کاهش خشونت در مدارس اقدام کنند. توجه به موارد فوق می تواند، خشونت را در تمامی مدارس و در سرتاسر دنیا کنترل کند.