پیشگری از ابتلاء به کم خونی در کودکان

   نویسنده: دکتر فاطمه رجبی پور-پژوهشگر و استاد دانشگاه تهران

 

     علائم کم خونی عبارتند از: «بی حالی»، «رنگ پریدی»، «بی اشتهایی»، «کج خلقی»، «گوشه گیری»، «تپش قلب»، «خستگی در موقع فعالیت یا بالا رفتن از پله»، «خواب رفتن دست و پا»، «ضعف دست و پا»، «کمردرد»، «پا درد» و در موارد شدید کم خونی این علائم شامل: «بزرگی شکم» و «اختلال در بلع غذا» می باشد. علت کم خونی، تغذیه نامناسب است که می تواند به دو شکل نخوردن یا نداشتن باشد. سوء تغذیه در هر دو حالت باید اصلاح شود، زیرا کم خونی باعث عدم رشد مناسب مغزی شده و به عبارتی سوء تغذیه در کودکان باعث کند ذهنی و رکود در جامعه می شود. مورد دیگر، اختلال در جذب مواد غذایی است که مداخله پزشکان اطفال و گوارش اطفال را می طلبد، زیرا نیاز به ارزیابی، تشخیص و درمان دارند. همچنین، این افراد دفع بیش از حد خون یا مواد غذایی را دارند که علت آن را باید پیدا کرد. منشاء خونریزی نهفته یا آشکار را باید با کمک پزشک معالج یافت و درمان کرد. در کودک مبتلا به انگل در اثر عدم رعایت بهداشت مناسب حتما مد نظر باشد. گاهی به علت عادت بد غذایی، یبوست مزمن در کودکان عامل «هموروئید» یا «شقاق» شده که در نهایت منجر به کم خونی می شود.

     راه تشخیص کم خونی با انجام یک آزمایش ساده  CBC مقدور است که بر مبنای نوع کم خونی، ارزیابی مناسب صورت می گیرد و با دادن قرص آهن یا فولیک اسید یا فولیک B12، کم خونی تصحیح شده و یک کودک سالم و باهوش به عنوان سرمایه ملی تحویل جامعه می گردد. در باب تشخیص کم خونی در وهله اول، توجه خانواده به تغییر رفتاری و جسمی فرزند نیاز است. دوم، یافته های بالینی و آزمایشگاهی و سوم، نیازمند دریافت کمک درمانی است. در نهایت، باید گفت که تغذیه مناسب، جهت جلوگیری از کند ذهنی و تأخیر رشد توصیه می شود.